یکی از علل PMS تغییر پاسخ به دو هورمون اصلی تنظیم کننده سیکل قاعدگی یعنی استروژن و پروژسترون است، به ویژه هورمون استروژن که با اثر روی نوروترانسمیترهای مغز از جمله سروتونین باعث تغییرات روحیه می شود. اکثر داروهای ضدافسردگی از طریق افزایش سطح سروتونین مغز باعث بهبود روحیه می شوند. آواکادو، خرما، موز، آناناس و گوجه فرنگی منابع خوب سروتونین هستند.
    
ارتباط اصلی PMS و تغذیه مربوط به متابولیسم انرژی و وضعیت ویتامین ها و مواد معدنی است. به نظر می رسد دو هفته پیش از شروع قاعدگی میزان متابولیسم پایه افزایش پیدا می کند که به دنبال آن اشتها و انرژی دریافتی افزایش پیدا می کند.

بررسی های زیادی نشان داده است که زنان ده روز پیش از قاعدگی حدود سه هزار کیلوکالری در روز بیشتر از ده روز بعد از قاعدگی مصرف می کنند. در نتیجه زنانی که درصدد کنترل وزن هستند احتمالاً طی دو هفته بعد از قاعدگی راحت تر می توانند کالری دریافتی خود را محدود کنند. محدودیت کالری دریافتی طی دو هفته قبل از قاعدگی مشکل تر است زیرا آنها باید با یک پدیده هورمونی طبیعی که منجر به افزایش اشتها می شود، مقابله کنند.
    
یکی از علائم معمول PMS احتباس سدیم توام با احتباس آب است. برخی پزشکان به منظور دفع سدیم و آب اضافی داروهای مدر تجویز می کنند. باید توجه کرد که درمان با داروهای مدر (افزایش دفع ادرار) ممکن است باعث اتلاف مواد معدنی از جمله پتاسیم شود که می تواند علائم PMS را تشدید کند. پتاسیم قادر است نفخ و تورم ناشی از احتباس آب را کاهش دهد. انجیر، موز، سیب زمینی، آلو، قارچ، پیاز و گوجه فرنگی منابع خوب پتاسیم هستند.
    
تحقیقات بسیاری روی نقش ویتامین B6 در PMS انجام شده است. ارتباط PMS با کمبود ویتامین B6 ممکن است به این دلیل باشد که سطح هورمون هایی که برای عملکردشان به ویتامین B6 نیاز دارند، در زنان مبتلابه PMS نرمال نیست. در بررسی های تجربی، تعداد معدودی از افراد مبتلابه PMS به درمان با ویتامین B6 پاسخ مساعد داده اند اما بهبودهای مشاهده شده قابل توجه نبوده است.

نیازی به دریافت دوزهای بالای ویتامین B6 نیست زیرا دریافت چنین دوزهایی ممکن است مخاطراتی به همراه داشته باشد. در یک بررسی مشخص شد که دریافت مکمل ویتامین E در بهبود درد سینه ناشی از PMS موثر است. بنابراین احتمالاً کمبود ویتامین E باعث PMS نمی شود، اما می تواند علائم مرتبط با دوران قاعدگی را تشدید کند.
    

 پژوهش ها نشان داده است که مکمل هایی مثل کلسیم و منیزیم با تخفیف عوارض PMS همراه بوده است. منیزیم باعث کاهش تورم، احتباس آب و افزایش وزن و تخفیف درد سینه می شود.

کلسیم نیز باعث کاهش اختلالات روحیه ناشی از PMS، احتباس آب، میل به غذا و درد می شود. بنابراین در زنان مبتلابه PMS اولین گام برای کاهش علائم PMS اطمینان از دریافت کافی مواد مغذی است. مصرف چای و قهوه با PMS ارتباط قوی دارد. به نظر می رسد علائم PMS در زنانی که چای و قهوه بیشتری می نوشند، شدیدتر باشد.

شواهد نشان می دهند که احتمالاً کافئین در این رابطه نقش دارد. در یک بررسی مشخص شده است که مصرف نوشیدنی های حاوی کافئین با افزایش علائم PMS همراه بوده است. بنابراین بهتر است زنانی که مبتلابه PMS هستند، مدتی مصرف نوشیدنی های حاوی کافئین را محدود کنند تا مشخص شود که آیا با محدودیت کافئین علائم PMS در آنها بهبود می یابد یا خیر. 
    
واضح است که افراد مبتلابه PMS بهتر است به تمام عوامل شیوه زندگی خود توجه کنند زیرا رژیم غذایی تنها یکی از عوامل موثر بر PMS است. خواب کافی، فعالیت بدنی و کنترل استرس عوامل دیگری هستند که می توانند در این امر نقش داشته باشد. همچنین افزایش مصرف غلات سبوس دار، فرآورده های لبنی کم چرب و سبزیجات برگ سبز و میانه روی در مصرف نمک و کافئین توصیه می شود.

علائم سندرم پیش از قاعدگی چیست؟

به ادامه متن در ادامه مطلب بروید.

آقایان با بیماری پیرونی آشنا شوند زیرااین بیماری ، ناتوانی جنسی می‌آورد

بیماری پیرونی اولین بار توسط دانشمندی به نام فالوپیوس در سال 1561 میلادی گزارش شد ولی در سال 1743 توسط جراح مشهور فرانسوی ، پیرونی ، کامل‌تر بیان شد و بیماران مرد با مشکل انحنای آلت به این عنوان معرفی شدند....
بین20 تا 40 درصد مردان مبتلا به بیماری پیرونی دچار اختلال در نعوظ می‌شوند و 70 درصد مبتلایان اختلالات قابل توجه روانی از خود نشان می‌دهند. اخیرا میزان شیوع بیماری پیرونی افزایش یافته است که می‌تواند به علت مصرف داروهای ایجادکننده نعوظ باشد. به طور کلی ، بسیاری از بیماران از پذیرش درمان اجتناب می‌کنند. در مطالعات اخیر ، شیوع بیماری پیرونی در مردان زیر 40 سال 2/8 درصد گزارش شده است.

بیماری پیرونی یكی از مشكلات بالینی است كه مردان میانسال و مسن را مبتلا می‌كند. این افراد معمولا از درد ، تغییر شکل آلت هنگام نعوظ و کوتاهی طول آن شکایت دارند. معمولا سن شیوع بیماری بین 40 تا 70 سالگی است و با افزایش سن ، شیوع آن بیشتر می‌شود. در اغلب مطالعات ، این بیماری در سن 50 سالگی تشخیص داده می‌شود.

بسیاری از بیماران مبتلا به پیرونی شكایت خاص بالینی ندارند ولی گاهی بیمار به علت نعوظ دردناك ، انحنای آلت تناسلی و نعوظ ضعیف در قسمت جلوتر از محل ایجاد ضایعه به پزشك مراجعه می‌كند. ممكن است انحنا و یا درد ایجاد شده موقع نعوظ به‌قدری شدید باشد كه مانع ایجاد رابطه زناشویی رضایت‌بخش شود. در برخی موارد ، بیمار یك توده نرم در بدنه آلت خود احساس می‌كند. در بیماری پیرونی ، در زمانی كه آلت در وضعیت نعوظ قرار ندارد ، بیمار هیچ‌گونه دردی را ذكر نمی‌كند. بیماران عمدتا نگران این هستند كه مبادا این ضایعه عارضه بدخیمی در آلت باشد. لازم است به بیمار اطمینان داد كه این توده هیچ‌گونه بدخیمی یا زمینه سرطانی شدن را در پی ندارد و به عبارتی جزو ضایعات خوش‌خیم به حساب می‌آید.

چه علایمی دارد ؟
در معاینه ، معمولا یک پلاك پوستیِ سفت و فیبروتیك با حدود مشخص در بدنه آلت لمس می‌شود كه اندازه آن متغیر است. این پلاك عامل اصلی ایجاد درد و انحراف آلت به طرف محل پلاك است. پلاك معمولا در قسمت پشتی آلت در خط وسط قرار دارد. در برخی بیماران ممكن است چند پلاك ایجاد شده باشد و بیمار توده‌های سفت متعددی را احساس كند. در موارد شدید به علت رسوب مواد كلسیمی ، پلاك به شدت سفت می‌شود و در تصویر رادیولوژی نیز می‌توان آن را مشاهده كرد.

علت بروز این بیماری چیست ؟
اگر چه علت بیماری پیرونی هنوز نامشخص است اما از نظر بافتی ضایعه خطرناكی محسوب نمی‌شود و تغییرات ایجاد شده عمدتا مشابه یك ضایعه التهابی شدید است. عواملی مانند ضربه ، عفونت ، تصلب شرایین ، عوامل ژنتیکی ، مصرف سیگار ، بیماری دیابت ، بالا بودن چربی خون و افزایش فشار خون ، سابقه جراحی آلت ، مصرف دارو ، سابقه فامیلی بیماری پیرونی به عنوان زمینه‌های ایجادكننده و یا تشدیدكننده بیماری مطرح هستند. مشخص شده است افرادی که بیماری پیرونی دارند در مقایسه با مردان متاهل هم‌سن خود ، تعداد نزدیکی بیشتری داشته‌اند یا از نزدیکی‌های خشنی برخوردار بوده‌اند که احتمال ضربه به آلت در آنها بیشتر بوده است.

به عبارتی ، می‌توان گفت بیماری پیرونی یک بیماری بافتی مرتبط با سن است که در بیماران با تمایلات جنسی زیاد ، اتفاق می‌افتد. ناتوانی جنسی ممكن است همراه بیماری در مردان مبتلا دیده شود كه عمدتا منشأ این ناتوانی جنسی روحی روانی است و هنوز رابطه آن به‌طور مستقیم با بیماری پیرونی تایید نشده است. بسیاری از بیماران به علت اثر روانی بیماری ، دچار اختلال در نعوظ می‌شوند. در مطالعات مختلف ، همراهی بیماری‌ پیرونی با ناتوانی جنسی در 75 تا 100 درصد موارد گزارش شده است.

چه باید کرد ؟
درمان دارویی قطعی برای بیماری پیرونی وجود ندارد. این بیماری در 50 درصد موارد ، پس از یك تا یك‌سال‌‌‌‌‌‌‌ونیم خودبه‌خود بهبود می‌یابد. در ابتدای بیماری ، تحت نظر گرفتن بیمار و حمایت‌های عاطفی از بیمار توصیه می‌شود. پزشكان از داروهایی نظیر ویتامینE و یا قرص‌های پاراآمینوبنزوییك اسید و گاهی تزریق كورتون به داخل ضایعه نیز استفاده می‌كنند كه موفقیت كمی در درمان بیماری داشته است.

اخیرا نیز از دستگاه واكیوم برای برطرف كردن انحنای آلت استفاده می‌شود. واکیوم وسیله‌ای است که جهت درمان اختلالات نعوظ مورد استفاده قرار می‌گیرد و استفاده درمانی از آنها برای مردان مبتلا به ناتوانی جنسی بی‌خطر است. به‌ندرت بیماران به روش‌های جراحی و برداشتن پلاك نیاز پیدا می‌كنند. بررسی‌های رادیولوژیك یا آزمایشگاهی در این بیماران توصیه نمی‌شود و تاثیری در روند تشخیص و یا درمان بیماری ندارد.

به‌طور خلاصه می‌توان گفت بیماری پیرونی بیماری خوش‌خیمی است و در بسیاری از مردان نیاز به درمان ندارد و لازم است به بیمار اطمینان داده شود كه برجستگی و سفتی كه در روی آلت خود احساس می‌كند یك تومور بدخیم نیست و نمی‌تواند موجب ناتوانی جنسی در وی شود. ولی در برخی از افراد درمان دارویی لازم است و تنها در گروه کوچکی شدت انحنای آلت به حدی می‌رسد که مانع نزدیکی می‌شود. در برخی موارد بیماری پیرونی را همراه با برخی بیماری‌ها گزارش کرده‌اند.

موادمخدر چه تاثیری  بر بدن انسان دارد ؟

 
مهمترین محل اثر موادمخدر بر مغز است. در مغز گیرنده هایی وجود دارد که این مواد بر آنها اثر می کنند.

● این گیرنده ها به ۳ گروه تقسیم می شوند:



حدود بیست و پنج سال پیش مشخص شد که در بدن انسان موادی شبیه موادمخدر [مرفین] تولید می شود که مهمترین آنها به نام آندورفین ها و آنکفالین ها است. به طور طبیعی وقتی بدن دچار آسیب های دردزا و حوادث ناراحت کننده می شود مغز این مواد را ترشح می کند و سبب کاهش احساس درد و ناراحتی می شود.
● اثر موادمخدر بر روی سیستم پاداش
در شرایط معمولی وقتی بشر از انجام دادن کاری لذت ببرد و به عبارتی دیگر پاداش بگیرد، از مناطق پایینی مغز او موادی به اسم دوپامین و نوراپی نفرین ترشح می شود و بر روی قشر و سایر مراکز حیاتی آن اثر می کند و احساس لذت و پاداش به او دست می دهد و سعی در تکرار آن عمل دارد. یکی از آثار مهم موادمخدر فعال کردن همین سیستم است.بنابراین کسانی که یک بار با این مواد آشنا می شوند چون سیستم پاداش در مغز آنها تقویت شده، تمایلی شدید به تکرار مصرف آنها پیدا می کنند.
از بین موادمخدر هروئین خیلی راحت تر در چربی حل می شود. مغز انسان مقدار زیادی چربی دارد، بنابراین در مقایسه با مرفین و مشتقات آن، هروئین پس از مصرف در طی زمان کوتاه تری روی مغز اثر می کند بنابراین آثار پاداش دهنده و خوشی آور و ضد درد سریع تری دارد.کدئین که از مشتقات تریاک است به آسانی در سیستم گوارش جذب شده و در بدن تبدیل به مرفین می شود. در یک مطالعه روشن شده که در معتادان، یکی از آثار مصرف موادمخدر کاهش جریان خون در بعضی از نواحی مغز است.
اما گذشته از آثار ثابت شده مواد مخدر، مردم ممکن است با باورهای غلط زیر، اقدام به مصرف آنها کنند.

این مواد واکنش انسان را نسبت به حس درد کاهش می دهند و روی عامل اصلی ایجاد درد هیچگونه اثری ندارند. بسیاری از بیماری های بشر با درد همراه است، از جمله اضطراب، افسردگی، بیماری های استخوان و مفاصل، سرطان ها و بیماری های عفونی.اما مصرف کنندگان و توصیه کنندگان به مصرف مواد توجه ندارند که نسبت به اثر ضد درد این مواد تحمل ایجاد می شود. یعنی مثلا در پنجمین مصرف برای اینکه همان درد اولیه کاهش یابد باید مقدار بیشتری مصرف شود، که این مقدار گاهی تا ۳۰ برابر مقدار مصرف اولیه لازم می شود.


بنابراین در اوایل مصرف، شخص که به هر علت دچار اضطراب و ناآرامی روحی است ممکن است با مصرف مواد احساس آرامش کند. اما این پدیده ثابت شده که در افراد مضطراب و ناآرام پس از اولین مصرف، خطر اعتیاد بسیار بالا است و مواد اعتیادآور قطعا پس از مدتی، خود افسردگی زا و به تبع آن اضطراب آور خواهند بود.
یعنی در نهایت نه تنها با مصرف موادمخدر افسردگی، اضطراب و آلام روحی انسان کاهش می یابد، بلکه تشدید هم می شود زیرا تغییر خلق و ایجاد حالت شادی کاذب توسط موادمخدر فقط در اوایل مصرف ایجاد شده است.نوجوانان و جوانان در مقطعی از زندگی خود هستند که بحران و ناآرامی روحی و اضطراب فراوانی دارند و به همین دلیل است که با اولین آشنایی ها خطر اعتیاد در آنها زیاد است. نوجوان روابط اجتماعی و خانوادگی آرام و حمایت کننده ای لازم دارد تا آلام روحی او کاهش یافته به سمت اعتیاد نرود.




یعنی بشر امروز برای تطابق با شرایط روزمره، بیش از حد بیدار و شاید دائم در حال جنگ فکری است، در حد اعلای این پدیده بعضی آدم ها همانند خروس جنگی دائم هوشیارتر از مردم دیگر هستند. موادمخدر و الکل این حالت بیداری بیش از حد را کاهش می دهد. بنابراین آنهایی که کار فکری شدید، یکنواخت و خسته کننده می کنند با اولین آشنایی ها در معرض ابتلای به اعتیاد هستند و موادمخدر و الکل ابتدا آنها را آرام می کند اما پس از مدتی قدرت مبارزه، کار و ثمر بخشی را از آنها می گیرد.

مثلا اگر کسی شکستگی داشته باشد، درد ایجاد شده سبب کم حرکتی یا بی حرکتی عضو شکسته شده می شود و فرصتی برای محل شکسته ایجاد می شود تا استخوان سازی صورت گرفته و محل شکستگی ترمیم یابد اما مواد مخدر واکنش انسان را به درد که همان بی حرکتی و کم حرکتی است از بین برده و عضو حرکت کرده می تواند جوش خوردن شکستگی را به تاخیر بیندازد.


مواد مخدر آن دسته از سلول های دفاعی بدن را که مسئول از بین بردن مهاجمان به بدن هستند، کاهش می دهند و نیز با کاهش فعالیت آنها می توانند سبب رشد سلول های سرطانی شوند. ۱) اثر بر گروه اول سبب تنظیم و کاهش احساس درد، کاهش فعالیت مرکز تنفس، یبوست و اعتیاد می شود. ۲) اثر برگیرنده های دوم سبب کاهش احساس درد، افزایش حجم ادرار و ایجاد حالت آرامش می شود. ۳) اثر موادمخدر بر گیرنده های گروه سوم سبب کاهش احساس درد می شود. ۱) برای تسکین درد: ۲) عقیده غلط دیگری که وجود دارد، اثر این مواد بر روی بیماری هایی مثل قند یا دیابت است. به نظر می رسد چنین باورهای غلطی توسط قاچاقچیان دامن زده می شود تا درآمد مالی بیشتری کسب کنند. یا مصرف کنندگان این ادعا را مطرح می کنند تا خود را گناهکار جلوه نداده، بگویند ما برای پیشگیری یا درمان این بیماری ها، مواد مصرف می کنیم. در هیچ تحقیق علمی اثر پیشگیری کننده و درمانی برای این مواد ثابت نشده است. ۳) گاهی افراد بی اطلاع توصیه می کنند که مصرف موادمخدر برای کاهش آلام روحی و اضطراب و افسردگی و سایر بیماری های روانی که نسبتا شایع و به شدت آزاردهنده هستند، مفید می است.اضطراب معمولا باتنگی نفس، احساس خفگی، تپش و احساس ناراحتی در قلب، سنگینی سر، احساس درد و ناراحتی در شکم و درد در سایر قسمت های بدن همراه است.تفکر غلط اثر تسکینی موادمخدر بر بیماری های روانی و اضطراب از آنجا ناشی شده که این مواد دارای اثر تسکین بخش و آرام بخش هستند، هر ماده آرام بخشی علائم ظاهری اضطراب را کاهش می دهد، اکثر بیماری های روحی همراه اضطراب هستند، افسردگی که بیماری قرن است در بسیاری از موارد همراه با اضطراب است. ۴) توصیه دیگری که ناآگاهان برای مصرف موادمخدر دارند در مورد مشکلات روابط جنسی مردان به خصوص مردان جوان است. مشکلات جنسی در آنان معمولا ریشه در هیجانات و اضطرابات شخص دارد اگر این مواد در موارد نادری از مشکلات فوق بکاهد، در طولانی مدت باعث ایجاد افسردگی و کاهش میل جنسی می شود. ۵) مواد مخدر یعنی مشتقات مرفین حرکات پیش برنده روده ها را کند می کند و ترشحات آن را کاهش می دهد.دردهای دستگاه گوارش می تواند ناشی از افزایش حرکات دودی روده ها باشد. در اسهال این حرکت سریع و گاهی دردناک می شود. در بسیاری از هیجانات و اضطراب ها حرکات لوله گوارش مختل شده، افزایش یا کاهش می یابد. مثلا در روده های تحریک پذیر عصبی دل درد، دل پیچه یا اسهال و یبوست متناوب وجود دارد. اگر مبتلایان به این بیماری ها با موادمخدر آشنا شوند، خطر اعتیاد جدی است. مثلا در مورد اسهال که همراه با افزایش حرکات روده ای است، اگر مشتقات تریاک در دسترس شخص بیمار قرار بگیرد با توجه به کند کردن حرکات پیش برنده روده و بهبود ظاهری اسهال خطر اعتیاد بعدی را دارد. ۶) متأسفانه بعضی از کسانی که پس از رانندگی ممتد دچار خستگی می شوند پس از چند بار مصرف و احساس رفع خستگی و سرخوشی کاذب، در دام اعتیاد گرفتار می شوند. ۷) این مواد حالت خمودگی، ابرگرفتگی شعور و با آگاهی ایجاد می کنند یعنی می توانند بیداری بیش از حد بشر را کاهش دهند. زندگی پیچیده امروز، نیاز به کار فکری زیاد و گاهی خسته کننده دارد در واقع آدم های پرکار و آنهایی که در زندگی روزمره با مسایل پیچیده برخورد می کنند مجبورند با تمام قوای فکری و ذهنی خود وارد میدان شوند. ۸ ) قسمت اعظم دردهای بشر روانزاد است، انواع کمردردها، پشت درد، سردرد، دل دردهای مزمن، دردهای عضلانی و استخوانی، می تواند جنبه روانی داشته باشد. کسانی که با مراجعه به پزشکان مختلف و استفاده از روش های مرسوم فرهنگی، تسکینی برای درد خود نمی یابند، در مقابل مواد مخدر بسیار آسیب پذیر هستند.این مواد اصل درد و عامل ایجاد کننده درد را از بین نمی برند فقط شخص را نسبت به درد بی تفاوت می کنند. ۹) در مسیر اعتیاد بتا آندورفین ها که مواد شبه مخدر درونزا هستند کاهش می یابد، زیرا با ورود مواد مخدر خارجی به بدن سلول های مغز شخص معتاد تنبل شده و این مواد درونزا را ترشح نمی کنند و مرفین خارجی جای شبه مرفین های مفید و تولید شده در بدن شخص را می گیرد.بنابراین پس از ترک اعتیاد و در حین آن که مواد مخدر خارجی به بدن نمی رسد و مغز، دیگر مواد شبه مرفین درونزا ترشح نمی کند، درد و حالت روحی ناخوش و اضطراب و بی قراری در شخص زیاد است که البته پس از مدتی که از ترک بگذرد مجددا مغز مواد لازم را ترشح خواهد کرد. ۱۰) با کاهش آندورفین ها [مواد شبه مرفین درونزا] در مغز شخص معتاد و بدن او، خاصیت دشمن کشی مونوسیت ها که از سلول های دفاعی بدن هستند کاهش می یابد. بنابراین شخص معتاد نسبت به افراد سالم به عفونت ها حساستر است و زودتر مبتلا می شود.

گوتفرید شلائوگ، پروفسور نورولوژی در دانشکده پزشکی هاروارد در این تحقیق، تصویر ویدئویی بیمار مبتلا به سکته مغزی در سمت چپ مغزش را نشان داد که واژه‌های شغل، تولدت مبارک را به درخواست پزشک به شکل جمله عادی ادا می‌کند.

این بیمار در ادای حروف با مشکل مواجه می‌شد. اما وقتی از بیمار خواسته شد که همین لغات را با آهنگ بخواند پس از تمرین واژه‌های این شعر توسط  بیمار به طور کامل و با آهنگ ادا شد.

محققان مشاهده کردند که تصاویر مغزی بیماران مبتلا به سکته مغزی در نیمکره چپ مغز نشان می‌دهد؛ تغییرات عملکردی و ساختاری در نیمکره راست بیمار پس از آواز درمانی بروز می‌کند.

این روش «موسیقی آهنگ درمانی» نام دارد و به گفته محققان تاثیرات این شیوه معالجه تقریبا دائمی است.

محققان در بلژیک اطلاعات ‪ ۱۹۰‬هزار نوجوان ‪ ۱۳‬تا ‪ ۱۴‬ساله را در ‪ ۲۱‬کشور تجزیه و تحلیل کردند. از این نوجوانان خواسته شده بود مشکلات تنفسی، تب یونجه و اگزما حساسیتی خود را شرح دهند.

محققان در این مطالعه متوجه فراوانی آسم و خس خس کردن سینه در شهرهای کوچک و بزرگی شدند که تراکم استخرهای سرپوشیده در آنها زیاد است . بطوری که میزان آسم و خس خس کردن سینه به ترتیب به ازای افزایش هر واحد استخر سرپوشیده ‪ ۲/۷۳‬تا ‪ ۳/۳۹‬درصد افزایش می‌یابد. در این مطالعه دیده شد شیوع این مشکلات در غرب اروپا بیشتر از شرق اروپا است که خود نشان‌دهنده شمار بیشتر استخرها در بخش غربی این قاره است.

آلفرد برنارد پروفسور سم شناسی، استاد بهداشت عمومی و رییس تحقیقاتی دانشگاه کاتولیک لووین در بروکسل، پایتخت بلژیک تصریح کرد: وجود کلر در آب استخر تاثیر بسیار مهمی روی درصد بروز بیماری‌های آلرژیک در گروه تحت مطالعه داشته است.

دکتر “برنارد”  ، تری‌کلرید نیتروژن را علت افزایش شیوع آسم در استخرهای سرپوشیده می‌داند. تری کلرید نیتروژن یک ماده محرک گازی است که به راحتی وارد ریه‌ها می‌شود.این ماده شیمیایی که تری کلرامین نیز خوانده می‌شود زمانی آزاد می‌شود که آب کلر دار با ادرار، عرق و یا سایر مواد آلی بدن شناگران واکنش انجام می‌دهد.

وی تاکید کرد: البته اگر از کلر به مقدار و روش صحیح برای این منظور استفاده شود بی‌خطر و موثر است اما چون اغلب مقدار بسیار زیادی کلر برای ضد عفونی آب یا فضای استخرهای سرپوشیده استفاده می‌شود، باعث تحریک‌پذیری اعضای بدن می‌شود که در تماس با آب و هوای محیط استخر هستند و در نتیجه شناگران دائمی مستعد ابتلا به آلرژی‌ها و آسم می‌شوند.

همان طور که کلر با پروتئین‌های باکتری‌ها و دیگر موجودات ترکیب شده و آنها را نابود می‌کند، قادر است که با پروتئین‌های پوست نیز واکنش دهد. این واکنش موجب می‌شود که سلول‌های لایه شاخی پیوستگی خود را از دست داده و در نتیجه کارایی خود را از دست بدهد. این امر اساس  آسیب به پوست در اثر کلر می‌باشد.

افرادی که پوست خشک و حساس دارند در اثر تماس با کلر آب دچار قرمزی، خشکی و در موارد شدیدتر خارش بدن می‌شوند.

کلر موجود در استخر مخصوصا اگر زیاد باشد (بخصوص در افراد مستعد) می‌تواند موجب تحریک، خارش، سوزش و التهاب چشم‌ها شود. علائم حساسیت به صورت سرخی، سوزش، خارش و جوش‌های زیر پلک خود را نشان می‌دهد.

افراد مستعد باید از عینک‌های مخصوص شنا که آب به داخل آنها نفوذ نمی‌کند، استفاده کنند.کلر همچنین می‌تواند موجب ریزش موها شود. موهای رنگ شده به کلر بسیار حساس می‌باشند و در اثر تماس با کلر رنگ خود را از دست می‌دهند.

استنشاق کلر از آب استخر در درازمدت به ریه‌ها (بخصوص در مبتلایان به ناراحتی‌های تنفسی و آسم) آسیب می‌رساند، اگر غلظت کلر به ‌درستی کنترل نشود، در درازمدت حتی ممکن است باعث برونشیت شود.

کلر گازی است دارای بوی تند و زننده و به رنگ سبز متمایل به زرد. موارد استفاده کلر در صنعت زیاد بوده و عبارتند از: تولید پودرهای سفید کننده، در صنایع کاغذ سازی و نساجی، ماده ضد عفونی کننده جهت ضد عفونی کردن آب آشامیدنی، استخرها و مواد زائد، تهیه ترکیب‏های کلر دار آلی و معدنی و کلرید فلزی، تولید حلالها و حشره کش‏ها، پلیمرها و ماده خنک کننده .

گاز کلر محرک قوی پوست، مخاطات و دستگاه تنفسی است. این گاز با رطوبت بدن ترکیب شده و تولید اسید می‏نماید و یک ماده خفه کننده نیز به شمار می‏رود زیرا سبب انقباض شدید ماهیچه‏های حنجره و تورم مخاط آن می‏شود .

بیماری آسم در سراسر جهان یک مشکل نگران‌کننده محسوب می‌شود که به علل گوناگونی بروز می‌کند.چاقی، زمینه ژنتیکی ، سیگار کشیدن، وزن کم نوزاد در هنگام تولد، آلودگی هوا، مایت‌های گرد و غبار خانگی و سایر مواد حساسیت‌زا از جمله دلایل شیوع آسم هستند. همچنین هیجان و آب و هوا نیز می‌تواند موجب تشدید این بیماری شود.

پوکي استخوان ، بيماري بسيار شايعي است که بيشتر در دهه هاي ششم و هفتم زندگي ظاهر ميشود .اين بيماري پيشرونده و بدون علامت است و بعلت کاهش چگالي استخوانها ، فرد در معرض خطر شکستگي استخوان قرار ميگيرد . تغذيه در جلوگيري از بيماري پوکي استخوان نقش اول را ايفا ميکند .اگر مصرف کلسيم و ويتامين D در رژيم غذايي در طي دوران بلوغ و بزرگسالي کافي باشد ، پوکي استخوان تا حد زيادي قابل پيشگيري است .
حدود سن 35 سالگي زماني است که حجم توده استخواني فرد در بالاترين ميزان خود قرار دارد و تا رسيدن به اين سن ميزان مصرف کلسيم و ويتامين D بايد در حد کافي باشد .

بعد از اين سن احتمالا کلسيم و ويتامين D نقش کمتري در سلامت استخوانها دارند اما با اين وجود هنوز مصرف آنها به منظور استخوانها ضروري وحياتي است .

به منظور جلوگيري از خطرات پوکي استخوان تدابير زير بايد مد نظر قرارگيرند :

- افزايش ميزان کليسم مصرفي به ميزان تقريبا 1200-1000 ميلي گرم در روز.

- افزايش مصرف ويتامين D در رژيم غذايي ، توصيه ميشود فرد روزانه 30- 10دقيقه در معرض مستقيم اشعه آفتاب قرار گيرد تا ويتامين D کافي جذب کند..

- اگر تامين مواد مورد نياز از طريق رژيم غذايي غير ممکن باشد با مشورت متخصص تغذيه ، بايد از مکمل کلسيم و ويتامين D استفاده شود.

- ورزش در پيشگيري پوکي استخوان بسيار موثر است . روزانه 30 دقيقه فعاليت ورزشي همچنين پياده روي توصيه ميشود .

- از مصرف کافئين زياد(بيشتر ازmg 300 در روز) بايد پرهيز کرد

- از مصرف پروتئين حيواني زياد نيز بايد پرهيز کرد چرا که باعث افزايش دفع ادراري کلسيم ميشود .

- کاهش دريافت سديم زياد و افزايش مصرف پتاسيم و منيزيم و منگنز توصيه ميشود .

به منظور افزايش دريافت کلسيم ، موارد زير توصيه ميشود:

روزانه 3-2 واحد شير ولبنيات مصرف کنيد ، هر واحد شير و لبنيات معادل 1 ليوان شير يا 4/3 ليوان ماست يا 2 ليوان دوغ است .

براي کساني که عدم تحمل به شير دارند توصيه ميشود :

- استفاده ازمقادير کم شير را شروع کنند و تدريجا آن را افزايش دهند .

- از مصرف شير به هنگام ناشتا بودن پرهيز کنند ،

- حتي الامکان شير را بصورت سرد مصرف کنند

- از فرآورده هاي شيري استفاده کنند که ميزان لاکتوز کم دارند

- بهترين جايگزين شير در افرادي که شير را تحمل نميکنند ، ماست ميباشد.

پنير هم منبع خوب کلسيم است .از منابع ديگر کلسيم سبزيجات برگ سبز ، کلم و سويا هستند

نسبت کلسيم به فسفر رژيم بايد در حد 1 حفظ شود .فسفر دفع اداري کلسيم را کاهش ميدهد اما مقادير زياد آن هم باعث افزايش هورمون پاراتيروئيد و کاهش کلسيم خون ميگردد .

مصرف زياد نوشابه هاي گازدار سياه به علت داشتن اسيد فسفريک زياد منجر به پوکي استخوان ميشود.

به گفته رييس مركز تحقيقات روماتولوژي زندگي نشسته، بي تحرك و كم حركت، سبب كاهش تراكم استخوان مي شود كه متأسفانه به دليل تغيير نحوه زندگي مردم طي سال هاي اخير و خارج شدن ورزش از برنامه زندگي آنان ، آمار ابتلا به پوکي استخوان به شدت در كشور روبه افزايش است.

دكتر فرهاد غريب دوست در گفتگو با سلامتيران با بيان اين خبر اظهار داشت: بر اساس يافته هاي يك پژوهش ديگر كه در مركز تحقيقات روماتولوژي به انجام رسيده، مشخص شده است كه سن شكستگي استخوان «گردن ران» به دليل پوكي استخوان در ايران به طور متوسط 10 سال كمتر از كشورهاي پيشرفته است. در كشورهاي پيشرفته، متوسط سن ابتلا به پوكي استخوان حدود 70سالگي است در حالي كه در ايران سن 55تا 60 سالگي، سن مبتلا شدن به پوكي استخوان برآورد شده است.اين فوق تخصص روماتولوژي افزود: مرگ و مير ناشي از شكستگي استخوان «گردن ران» بر اثر پوكي استخوان، برابر با سرطان سينه و حدود 2/8 درصد محاسبه شده است.وي ادامه داد: ازكار افتادگي و هزينه هاي اقتصادي تحميل شده ناشي از شكستگي استخوان بر اثر پوكي، بسيار بالا بوده و هم اكنون نيز مطالعات تكميلي به منظور برآورد ميزان شكستگي ها در كل كشور، با همكاري معاونت پيشگيري و درمان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي در حال انجام است.

دكتر غريب دوست خاطرنشان کرد: گفتني است كه يكي از مهمترين علل بروز پوكي استخوان كه به اپيدمي خاموش قرن نيز مشهور است، كمبود كلسيم است. شير يكي از منابع غني كلسيم است. مصرف روزانه 10 ليوان شير 25درصد نياز افراد بالغ به كلسيم را تأمين مي كند كه متأسفانه به دلايل مختلفي چون فقر فرهنگي اين كامل ترين غذايي كه انسان مي تواند مصرف كند، جايگاه چندان مناسبي در سبد غذايي خانواده هاي ايراني ندارد. وي تصريح کرد: افزايش سن، نوع نژاد، ساختمان بدني، يائسگي، مصرف سيگار، الكل و داروهاي خاص و نيز زمينه هاي ارثي از عوامل مستعد كننده ابتلاي افراد به پوكي استخوان است؛ ضمن آن كه تراكم استخوان خانم ها كمتر از آقايان است.
گفتني است بر اساس پژوهش هاي انجام شده از هر سه زن در سن يائسگي يك نفر به پوكي استخوان مبتلا مي شود. پوكي استخوان يك بيماري پيشرونده و شايع است كه در صورت بي توجهي به پيشگيري و درمان مناسب، مي تواند عوارض جدي براي بيمار داشته باشد.

زخم پپتیک یک شکستگی در مخاط به عمق ۳ میلیمتر یا بیشتر است که می تواند مخاط دوازدهه یا معده را درگیر کند.فاکتورهائی که در ایجاد آن دخیل هستند،عبارتند از:
▪ آلودگی به هلیکوباکترپیلوری
▪ داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
▪ اسید و پپسین معده.
سایر فاکتورهائی که مهم هستند ،شامل
▪ سیگار
▪ الکل
▪ اسیدهای صفراوی
▪ آسپیرین
▪ داروهای استروئیدی
▪ استرس میباشند.
فاکتورهای دفاعی بدن در برابر ایجاد این زخم عبارتند از:
▪ وجود لایهُ موکوسی بر روی مخاط ها و بیکربنات
▪ جریان خون در زیرمخاط
▪ عوامل قلیایی
▪ پروستاگلندین
▪ بازسازی مخاطی.
هرگاه تعادل بین عوامل تهاجمی و تدافعی از بین برود،زخم ایجاد می شود. میزان مرگ و میر این بیماری،یک در ۱۰۰۰۰۰ نفر است که دراین چند دهه کاهش واضحی داشته است.میزان بستری در بیمارستان به علت این بیماری،۳۰ بیمار در ۱۰۰۰۰۰ مورد میباشد.این بیماری در مردان و در سنین جوانی بخصوص به صورت زخم دوازدهه شایعتر است.
● علائم:
۱) درد سردل که معمولا ۳-۱ ساعت پس از غذا به وجود می آید و با مصرف غذا یا آنتی اسیدبهبود پیدا میکند.این درد ممکن است در شب به وجود آید و به پشت هم انتشار پیدا کند.
۲) تهوع
۳) استفراغ
۴) سوءهاضمه
۵) سوزش سر دل
۶) ناراحتی در قفسۀ صدری
۷) بی اشتهایی و کاهش وزن
۸) استفراغ خونی یا مدفوع تیره رنگ
● علل ایجاد کنندهُ بیماری
۱) آلودگی به هلیکوباکترپیلوری که شایعترین علت است و بیشتر با زخمهای دوازدهه در ارتباط است.
۲) داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی که دومین علت شایع هستند.
۳) استرس های شدید فیزیولوژیک مثل سوختگی،جراحی،تصادفات و بیماریهای شدید
۴) هر عاملی که باعث افزایش ترشح اسید معده شود.
سایر علل:
▪ سیروز کبد
▪ بیماریهای ریوی مزمن
▪ نارسایی کلیوی
▪ اشعه درمانی
▪ شیمی درمانی
● مواردی که باید آنها رااز بیماری تمیز داد(تشخیص افتراقی):
۱) دل درد های صفراوی
۲) التهاب کیسه صفرا(کوله سیستیت)
۳) التهاب معده(گاستریت)
۴) برگشت محتویات معده به مری
۵) التهاب لوزالمعده
● یافته های آزمایشگاهی:
۱) بررسیهای آزمایشگاهی در اکثر موارد کمک کننده نیستند و اثبات بیماری اغلب با یافته های رادیولوژیک و آندوسکوپی است.
۲) اگر تشخیص بیماری قطعی نبود،می توان از شمارش کامل سلولهای خون ،بررسی آنزیمهای کبدی،آمیلاز و لیپاز هم سود جست.
۳) آندوسکوپی دارای مزیت هایی است که می تواند زخمهای کوچک را تشخیص دهد و همچنین امکان تهیۀ نمونه جهت بررسی از نظر هلیکوباکترپیلوری و بدخیمی را دارا می باشد.
۴) بررسیهای رادیولوژیک
۵) بررسی آلودگی به هلیکوباکتر که از طریق کشت نمونه و بررسی تست اوره آز و همچنین تعیین پادتن های آن در خون میسر است.
۶) سایر تست های تشخیصی مثل بررسی گاسترین سرم برای بررسی علت افزایش ترشح اسید و بررسی آنتی ژن باکتری در مدفوع.
● درمان:
اکثر بیماران مبتلا از طریق درمان آلودگی به هلیکوباکترپیلوری یا قطع مصرف داروهای ضدالتهاب غیر استروییدی،بهبود پیدا میکنند. درمان بر اساس یافته های آزمایشگاهی و علایم متفاوت است.درمان جراحی خیلی نادر است و فقط در مواردی انجام می شود که زخم مقاوم به درمان یا عوارض بیماری وجود داشته باشد.
۱) آلودگی به باکتری را می توان با درمانهای سه دارویی یا چهار دارویی درمان کرد.
۲) در مواردی که بیماری به علت ضدالتهاب های غیر استروییدی باشد،باید تا حدامکان از مصرف آنها خودداری کرد و یا از مهارکننده های گیرنده های هیستامینی نوع ۲ یا مهارکننده های پمپ استفاده کرد.
● دسته های دارویی:
۱) درمان سه دارویی برای باکتری:این درمان به مدت ۱۴ روز برای ریشه کنی باکتری استفاده می شود.دو نوع از این درمان وجود دارد:
ـ مهارکننده های پمپ و آنتی بیوتیک
ـ بیسموت ساب سالیسیلات و آنتی بیوتیک.
۲) مهار کننده های پمپ:
ـ امپرازول
ـ لانزوپرازول
۳) محافظت کننده های سلولی و مخاطی:
ـ میزوپروستول(مقلد پروستاگلندین)
ـ بیسموت ساب سالیسیلات
ـ آنتی اسید
۴) مهارکننده های گیرنده های هیستامینی نوع ۲:
ـ سایمتیدین
ـ رانیتیدین
ـ فاموتیدین
ـ نیزاتیدین
۵) آنتی بیوتیک:
ـ آموکسی سیلین
ـ کلاریترومایسین
ـ مترونیدازول
ـ تتراسیکلین
● عوارض:
۱) سوراخ شدگی
۲) انسداد
۳) خونریزی
● بررسی و پیشگیری:
۱) آندوسکوپی،۸-۶ هفته پس از تشخیص و شروع درمان توصیه می شود.
۲) عدم مصرف بی مورد ضدالتهاب های غیر استروییدی یا جایگزینی آن با مهارکننده های اختصاصی
۳) قطع مصرف سیگار و الکل
۴) کاهش استرس و انجام ورزشهای هوازی