آرشیو پزشکی

          پی اچ پی نیوک
       مغز و اعصاب
       گوش و حلق
       مطلب آموزشی
       اورولوژی
       کودکان
       دیابت
       داخلی جراحی
       کتاب پزشکی
       بیماری و درمان
       هپاتیت
       قلب و عروق
       فوریتهای پزشکی
       تغذیه
       تیروئید
       ویدیوها
       اطلس رنگي
       ایدز
       اخبار پزشکی
       نسخه و دارو
       دهان و دندان
       دیکشنری
       زنان و زایمان
       پوست و مو
       اعصاب و روان
       بهداشت جامعه
       بهداشت
       ژنتیک
       جراحی پلاستیک
       آزمایشات
       طب سنتی
       اصطلاحات پزشکي
       اختلالات چشمی
       هومیوپاتی

یکی از رموز سلامتی این است که تفاوت بین غذای سالم و ناسالم را دریابیم. با انتخاب غذاهای متفاوت و متنوع سلامتی مان را به شدت تحت تاثیر قرار می دهیم. حتی تغییرات کوچک در مواد غذایی مصرفیمان، تاثیر بسیار مثبتی روی سلامتی، آسایش فکری و جسمی وانرژی ما در دراز مدت دارد. بهتر است بدانیم که :
پروتئین های با چربی اشباع زیاد ( مثل گوشت گاو، گوشت گوسفند که در تهیه همبرگر، سوسیس و... به کار می رود ) حاوی مقادیر بالایی از کلسترول، چربی، هورمون و آنتی بیوتیک است و موجب کند شدن جریان خون در رگها میشوند.

باید سعی کنیم از پروتئین هایی با چربی اشباع کم که در ساخت و ترمیم ماهیچه، پوست، مو و ناخن ها شرکت میکنند استفاده کنیم. در این نوع پروتئین درصد کلسترول، چربیها و مواد شیمیایی پائین است. ماهی آزاد، حبوبات، سویا، خشکبار، غلات و خمیر بادام زمینی جزء پروتئین های با چربی اشباع کم محسوب میشوند.

غذاهای دارای پروتئین به طور معمول دارای مقدار زیادی چربی نیز میباشند و بر خلاف تصور مردم منجر به افزودن حجم یا قدرت عضله نمیشوند و اضافه پروتئین دریافت شده به مصرف سوخت و ساز بدن می رسد (که منجر به تولید اسید اوریک بیشتر شده) یا به صورت چربی ذخیره میشود هر دو مورد یعنی افزایش اسید اوریک و چربی برای بدن مضر است .

از چربی های غیراشباع که شامل روغن زیتون، روغن کانولا، روغن های گیاهی و روغن گردو است استفاده کنیم. این چربی ها در بدن خاصیت آنتیاکسیدانی دارند. این چربی ها حامل ویتامین های A,D,E,K می باشند.

از چربی های اشباع مثل کره و مارگارین کمتر استفاده کنیم. مصرف این چربی ها باعث افزایش کلسترول و تری گلیسرید خون، اضافه وزن، چاقی و ابتلا به بیماری های قلبی ـ عروقی می شوند.

ماهی سفید چربی ندارد و جانشین خوبی ( پر پروتئین و کم چربی ) برای گوشت قرمز محسوب میشود.

از کربوهیدرات سالم شامل جو دوسر، برنج قهوهای، گندم، گل کلم، کدو تنبل، سبزیجات، سیب زمینی، حبوبات و کلیه میوهها میشود) استفاده کنیم. این مواد علاوه بر کاهش سطح کلسترول خون به هضم غذا کمک کرده و میزان انسولین و قند خون را تنظیم میکنند. کربوهیدراتهای ناسالم درصد قند بالایی دارند و شامل آب نبات، نان سفید، بستنی، کیک و شیرینی است. این مواد، تعادل انسولین و قند خون را به هم میزنند.

لذا توصیه میشود به جای نان سفید از نان کامل گندم استفاده کنیم. زیرا نان کامل گندم، فیبر، آهن و پتاسیم بیشتری دارد و خوش خوراکتر از نان سفید میباشد و سلامتی بدن را تضمین میکند. بهتر است از حبوباتی که دانه کامل و سبوسدار هستند استفاده کنیم چون حاوی پروتئین، فیبر، کلسیم، آهن، ویتامین A، تیامینB1 ، ریبوفلاوینB2 و نیاسینB3 بیشتری میباشند و آرام هضم میشوند. غلات و حبوبات کامل در طول روز انرژی مداومی بوجود آورده و گرسنگی را به تأخیر میاندازد.

باید سعی کنید از لحاظ فیزیکی فعالتر باشیم و ساعاتی از روز را به فعالیت فیزیکی و ورزش اختصاص دهیم.
توصیه میشود وزن مناسب و ایدهآل را حفظ کرده و چنانچه اضافه وزن دارید، هرچه زودتر اقدام به کاهش آن کنید.
هیچ کدام از وعدههای غذایی را حذف نکنید. برای کاهش وزن میتوانید مقدار غذای هر وعده را کاهش دهید.
میوه ای حاوی پکتین مثل سیب، انگور، توت فرنگی، لیمو، گریپ فروت، آلو، پرتغال و موز را در رژیم غذایی روزانه خود (در حد توصیه شده مثلاً 4-3 عدد میوه در روز) قرار دهید.
از پرخوری جداً پرهیز کنید. ممکن است شما تمام موارد فوق را به خوبی رعایت کرده ولی میزان زیادی از مواد غذایی توصیه شده را مصرف کنید. این کار باعث چاقی و افزایش احتمال بیماریهای قلبی ـ عروقی، فشار خون و دیابت خواهد شد.

سعی کنید از روشهای متفاوت پخت و پز مثل آب پز، بخار پز، کباب کردن و روش پخت بسیار سریع ماکروویو که به روغن نیاز ندارند، استفاده کنید. در صورت لزوم میتوانید از روغن های گیاهی در غذا (پس از طبخ) یا سالاد به مقدار مناسب (1تا2 قاشق غذاخوری در روز) استفاده کنید.
به یاد داشته باشید که روش تغذیه ای کنترل کننده کلسترول، یک روش کاهش وزن نیز می باشد و کم کردن وزن هم به طور غیر مستقیم در کاهش بیماری قلبی ـ عروقی موثر می باشد.

برای گرفتن چربی غذاهای گوشتی از روش زیر استفاده کنید: یک روز زودتر گوشت را بپزید و در ظرف مناسب ریخته و در یخچال بگذارید. سپس چربی سفت شده را جدا کرده و دور بریزید و بعد از دادن حرارت کافی آن را میل کنید.

توجه داشته باشید که نشانه احساس سیری 20 دقیقه پس از شروع خوردن غذا به مغز می رسد. بنابراین اگر به سرعت غذا بخورید با اینکه غذای زیادی میل کردهاید هنوز احساس گرسنگی را خواهید داشت. لذا سعی کنید خوردن هر وعده غذایی شما دست کم 20 دقیقه طول بکشد.

روش خوردن غذا را تغییر دهید. هنگام غذاخوردن به ترکیبات، طعم غذا و خاصیت های آن فکر کنید، نه به مشکلات دیگری که دارید. فاصله بین دو لقمه غذایی را افزایش دهید. بی درنگ پس از اینکه سیر شدید، از سر میز غذا برخیزید. پس از هر وعده غذایی مسواک بزنید تا نشانه این باشد که غذای خود را تمام کرده اید. به این ترتیب از بروز چاقی جلوگیری می کنید.

بی اشتهایی عصبی یک اختلال در خوردن می باشد که فرد مبتلا علی رغم قرارداشتن در محدوده نرمال وزن( با توجه به سن و قد) وحتا پایین تر از آن اصرار به نخودرن غذا یا انجام حرکات ورزشی شدید دارد.هرچند علت شناخته شده ای ندارد ولی عوامل ژنتیکی و محیطی را دربروز آن دخیل می دانند . این بیماری بیشتر در خانم هایی که نگران افزایش وزن و برهم خوردن تناسب اندامشان می باشند دیده می شود.

هشدار – این بیماری از از اختلالات بالقوه کشنده است و نیاز به درمان طولانی مدت دارد و احتمال عود در آن بالاست.
توصيه هاي بهداشتي و درماني – پیشگیری خاصی وجودندارد ولی اگر می بینید یکی از اطرافیان شما از خوردن غذا امتناع می کند، بیش از حد ورزش می کند ویا اینکه نسبت به وزن خود بیش از حد حساس شده است حتما به پزشک مراجعه نمایید ( هرچه زودتر مراجعه شود نتیجه درمان بهتر خواهد بود بویژه در دخترهای جوان). علاوه بر درمان های داخلی(با توجه به عوارض بیماری که گاهی اوقات حتا نیاز به بستری در بیمارستان نیز هست ) این بیماران تحت رفتاردرمانی ، روان درمانی و درمانهای ضد افسردگی قرارخواهندگرفت.

انواع روان درمانی از درمان روان پویشی تا گروه درمان ی متفاوت است. از آنجا که اختلالات شخصیتی باعث الگوهای فکری تحریف شده می‌گردد، درمان شناختی-رفتاری غالباً در کمک به افراد برای تنظیم الگوهای فکری و رفتاری‌شان موثر است.

در بعضی موارد از دارو درمانی نیز همراه با روان درمانی استفاده می‌شود. داروهایی که معمولاً در این مورد تجویز می‌گردند شامل داروهای ضدافسردگی، ضد روان‌پریشی و ضد اضطراب هستند. دارو درمانی به تنهایی برای درمان اختلالات شخصیتی توصیه نمی‌شود و بهتر است همراه با روان درمانی باشد.

این روزها استرس در همه جا، فضای خانه، محیط کار، محیط های آموزشی و هر جای دیگری که فکرش را بکنید ممکن است وجود داشته باشد; بنابراین همه ما کم و بیش آن را می شناسیم. در واقع موضوع کنترل استرس برای همه ما جالب توجه است، زیرا همه دوست داریم به نوعی از آن رهایی یافته و بهتر زندگی کنیم.

البته وجود کمی اضطراب ممکن است ابتدا چندان مهم به نظر نرسد; ولی وقتی به صورت یک اصل همیشه در ذهن شما جای گرفت، در رویارویی با مشکلات اغلب این ترس و اضطراب است که شما را از پای در می آورد، نه خود مشکل!

تشخیص اضطراب :
ممکن است اضطراب شما به شدت اضطراب دوستانتان یا کمتر از آنها باشد; بنابراین برای اینکه بدانید از این لحاظ در چه وضعی قرار دارید، به این علائم توجه کنید و ببینید آیا در مورد شما صدق می کند:

▪ با آنکه شب زیاد می خوابم اما صبح ها احساس خستگی می کنم
▪ گاهی اوقات تپش قلب دارم; اما پزشکان آن را ناراحتی قلبی تشخیص نداده اند.
▪ گاهی بدون دلیل دچار کمردرد و دردهای استخوانی دیگر می شوم.
▪ گاهی آن قدر عصبانی هستم که نمی توانم با دیگران ارتباط برقرار کنم.

اگر شما به اغلب عبارات مذکور جواب مثبت داده اید، ممکن است در مراحل آغازین ابتلا به اختلالات اضطراب باشید و به عنوان نخستین گام برای رهایی خود باید نیاز به تغییر را باور کنید، سپس باید بدانید که می توانید تغییر را انتخاب کنید و خود را متعهد سازید که شرایط کنونی تان را تغییر دهید.

در واقع هنگام ترس و اضطراب، ضربان قلب تشدید و دهان نیز خشک می شود و تمام مکانیزم های دفاعی بدن در کمتر از یک ثانیه گوش به زنگ می شوند یا با آنچه شما را تهدید کرده می جنگید یا از آن فرار می کنید و با توجه به آنکه بدن شما خود را با این برخورد آماده می کند، این کارها را بهتر و سریع تر انجام می دهید. هنگام ترس، رگ های سطح بدن تنگ و منقبض می شوند تا خون بیشتری را به رگ ها و عضلات برسانند و غدد بزاقی خشک می شوند تا آب بیشتری برای تنفس فراهم شود.

اما برای رهایی از اضطراب، این موارد می تواند شما را کمک کند :
▪ ابتدا نفس عمیقی بکشید. تنفس عمیق می تواند شما را آرام تر کند و احساس بهتری به شما بدهد.
▪ شما می توانید از قدرت خلاق ذهن ناخودآگاه خود برای تغییر دادن خویشتن استفاده کنید و بکوشید شرایط بهتری برای خود فراهم آورید.
▪ با استفاده از تصویرسازی، تصویر ذهنی خود را تغییر دهید تا به جای ترس، احساس اطمینان بر شما حاکم شود.
▪ از اندیشه مثبت و منطقی برای دیدن خود و موقعیت خود استفاده کنید و آنچه را می خواهید و دوست دارید داشته باشید، در ذهن خود تصویر کنید.
▪ طوری رفتار کنید که انگار شخصیتی که می خواهید هستید.
▪ هدف هایی را برای خود مشخص کنید تا بتوانید به همان چیزهایی که می خواهید برسید و به همان شخصی که در نظر دارید، تبدیل شوید.

تجسم خلاق :
تجسم کردن شامل تصاویر ذهنی است که شما خودتان ایجاد می کنید تا کاری را که به آن علاقمند هستید یا کسانی را که به معاشرت با آنها تمایل دارید، در ذهن ببینید. وقتی برای خود رویایی را در نظر می گیرید، در اصل تجسم سازی می کنید; اما در تجسم فکری صحیح، شما باید ذهن خود را آزاد بگذارید تا به میل خود به هر سمت که می خواهد برود. در این حالت شما صحنه را از پیش برنامه ریزی می کنید. این نوع تجسم در واقع مانند یک داستان کوتاه دارای طرح، نقشه، مضمون و تصمیم گیری است.

بدین ترتیب در پایان با آنچه در ابتدا بودید، تفاوت دارید. با توجه به اینکه ذهن ناخودآگاه آنچه را تصویر می کنید، حقیقی می پندارد، می توانید با تصور کردن خود در حال انجام کاری که می خواهید ذهنتان را نیز برنامه ریزی کند. مثلا بسیاری از مربیان تیم های حرفه ای از بازیکنان خود می خواهند تا صحنه های پیروزی را در ذهن مجسم سازند. البته به غیر از ورزش در فعالیت های دیگر نیز می توانید با استفاده از تصویر ذهنی مثبت موفقیت های زیادی به دست آورید.

برای خواندن ادامه متن به ادامه مطلب بروید.

یادداشت عوامل حواس پرتی

یادتان هست که گفتیم عوامل حواس پرتی هیچ گاه به صفر نمی رسند حتی اگر شما بهترین شیوه مطالعه را در پیش گرفته باشید. اکنون که شما روش مطالعه متمرکز را فرا گرفته اید و آن را به کار می بندید، ملاحظه می کنید که اگر چه حواس پرتی شما تا حد فوق العاده زیادی کم شده است، اما برخی از اوقات، افکار دیگری غیر از موضوع مطالعه به سراغ ذهن شما می آیند و حواستان را پرت می کنند. بهترین و مؤثرترین راه برای مقابله با این حواس پرتی باقیمانده، نوشتن آنها بر روی یک برگ کوچک کاغذ است. چرا؟ حتماً بحث خلأ ذهنی و نوشتن را به خاطر دارید. دقیقاً به همان علت، باید حواس پرتی خود را یادداشت کنید.

مثالی بزنیم: شما در اوج مطالعه هستید، ناگهان به خاطر می آورید که امشب حتماً باید به دوست خود تلفن بزنید. از این لحظه به بعد شما هر چقدر هم که سعی کنید فکر خود را به مطالعه متمرکز کنید، اندیشه تلفن کردن به دوستتان و این که “مبادا فراموش کنم”، ذهن شما را آشفته می کند و شما را آزار می دهد. در نتیجه شما از همان لحظه تمرکز حواس خود را از دست داده اید. اما اگر به محض آن که این اندیشه به ذهن شما راه یافت، آن را بر کاغذی می نوشتید، دیگر خیالتان راحت می شد و می توانستید به مطالعه متمرکز خود ادامه دهید. یادتان باشد که حواس پرتی را نیز مانند نکات مهم کتاب که فرا می گیرید و ثبت می کنید، باید جایی تخلیه کنید. اگر ننویسید و بگویید “باشد برای بعد”، “می دانم که یادم نمی رود”، و . . . توانایی ذهنی خود را کم کرده اید.

هرچه در حین مطالعه به خاطرتان می آید و عامل مزاحم تلقی می شود، گوشه ای یادداشت کنید. این که باید نان بخرید، جزوه دوستتان را بدهید، دروس دیگری را مطالعه کنید و . . . ، همه را یادداشت کنید و بار ذهنی مربوط به آن را تخلیه کنید و با خیال راحت به مطالعه ادامه دهید.

ویژگیهای مکانی – سکوت

یکی از باورهای بسیار نادرست برخی از شما این است که برای تمرکز حواس داشتن باید در محیط، سکوت مطلق برقرار باشد. واقعیت این است که هرچه محیطی ساکت تر باشد، برای تمرکز حواس بهتر است و ما محیطی را برای مطالعه انتخاب می کنیم که سر و صدای کمتری داشته باشد اما به هیچ عنوان در جستجوی محیطی نیستیم که سکوت مطلق بر آن حکمفرما باشد.

سکوت، نسبی است. سر و صدای محیطهای مختلف با هم متفاوت است. بهترین مکان برای مطالعه جایی است که سر و صدا در آن از بقیه جاهای موجود کمتر باشد. مثلاً شما اکنون می خواهید مطالعه کنید و تنها مکانی که در اختیار دارید، اتاقی است که در آن تلویزیون روشن است. مسلماً این محیط ایده آل نیست اما شما در دورترین نقطه اتاق از تلویزیون و پشت به آن می نشینید و مطالعه می کنید. در این حالت شما از بهترین شرایط ممکن برای مطالعه استفاده کرده اید. یک نکته دیگر را هم بگوییم: اساساً مطالعه در جای کاملاً ساکت غلط است.

برای خواندن ادامه متن به ادامه مطلب بروید.