آرشیو پزشکی

          پی اچ پی نیوک
       مغز و اعصاب
       گوش و حلق
       مطلب آموزشی
       اورولوژی
       کودکان
       دیابت
       داخلی جراحی
       کتاب پزشکی
       بیماری و درمان
       هپاتیت
       قلب و عروق
       فوریتهای پزشکی
       تغذیه
       تیروئید
       ویدیوها
       اطلس رنگي
       ایدز
       اخبار پزشکی
       نسخه و دارو
       دهان و دندان
       دیکشنری
       زنان و زایمان
       پوست و مو
       اعصاب و روان
       بهداشت جامعه
       بهداشت
       ژنتیک
       جراحی پلاستیک
       آزمایشات
       طب سنتی
       اصطلاحات پزشکي
       اختلالات چشمی
       هومیوپاتی

آقایان با بیماری پیرونی آشنا شوند زیرااین بیماری ، ناتوانی جنسی می‌آورد

بیماری پیرونی اولین بار توسط دانشمندی به نام فالوپیوس در سال 1561 میلادی گزارش شد ولی در سال 1743 توسط جراح مشهور فرانسوی ، پیرونی ، کامل‌تر بیان شد و بیماران مرد با مشکل انحنای آلت به این عنوان معرفی شدند....
بین20 تا 40 درصد مردان مبتلا به بیماری پیرونی دچار اختلال در نعوظ می‌شوند و 70 درصد مبتلایان اختلالات قابل توجه روانی از خود نشان می‌دهند. اخیرا میزان شیوع بیماری پیرونی افزایش یافته است که می‌تواند به علت مصرف داروهای ایجادکننده نعوظ باشد. به طور کلی ، بسیاری از بیماران از پذیرش درمان اجتناب می‌کنند. در مطالعات اخیر ، شیوع بیماری پیرونی در مردان زیر 40 سال 2/8 درصد گزارش شده است.

بیماری پیرونی یكی از مشكلات بالینی است كه مردان میانسال و مسن را مبتلا می‌كند. این افراد معمولا از درد ، تغییر شکل آلت هنگام نعوظ و کوتاهی طول آن شکایت دارند. معمولا سن شیوع بیماری بین 40 تا 70 سالگی است و با افزایش سن ، شیوع آن بیشتر می‌شود. در اغلب مطالعات ، این بیماری در سن 50 سالگی تشخیص داده می‌شود.

بسیاری از بیماران مبتلا به پیرونی شكایت خاص بالینی ندارند ولی گاهی بیمار به علت نعوظ دردناك ، انحنای آلت تناسلی و نعوظ ضعیف در قسمت جلوتر از محل ایجاد ضایعه به پزشك مراجعه می‌كند. ممكن است انحنا و یا درد ایجاد شده موقع نعوظ به‌قدری شدید باشد كه مانع ایجاد رابطه زناشویی رضایت‌بخش شود. در برخی موارد ، بیمار یك توده نرم در بدنه آلت خود احساس می‌كند. در بیماری پیرونی ، در زمانی كه آلت در وضعیت نعوظ قرار ندارد ، بیمار هیچ‌گونه دردی را ذكر نمی‌كند. بیماران عمدتا نگران این هستند كه مبادا این ضایعه عارضه بدخیمی در آلت باشد. لازم است به بیمار اطمینان داد كه این توده هیچ‌گونه بدخیمی یا زمینه سرطانی شدن را در پی ندارد و به عبارتی جزو ضایعات خوش‌خیم به حساب می‌آید.

چه علایمی دارد ؟
در معاینه ، معمولا یک پلاك پوستیِ سفت و فیبروتیك با حدود مشخص در بدنه آلت لمس می‌شود كه اندازه آن متغیر است. این پلاك عامل اصلی ایجاد درد و انحراف آلت به طرف محل پلاك است. پلاك معمولا در قسمت پشتی آلت در خط وسط قرار دارد. در برخی بیماران ممكن است چند پلاك ایجاد شده باشد و بیمار توده‌های سفت متعددی را احساس كند. در موارد شدید به علت رسوب مواد كلسیمی ، پلاك به شدت سفت می‌شود و در تصویر رادیولوژی نیز می‌توان آن را مشاهده كرد.

علت بروز این بیماری چیست ؟
اگر چه علت بیماری پیرونی هنوز نامشخص است اما از نظر بافتی ضایعه خطرناكی محسوب نمی‌شود و تغییرات ایجاد شده عمدتا مشابه یك ضایعه التهابی شدید است. عواملی مانند ضربه ، عفونت ، تصلب شرایین ، عوامل ژنتیکی ، مصرف سیگار ، بیماری دیابت ، بالا بودن چربی خون و افزایش فشار خون ، سابقه جراحی آلت ، مصرف دارو ، سابقه فامیلی بیماری پیرونی به عنوان زمینه‌های ایجادكننده و یا تشدیدكننده بیماری مطرح هستند. مشخص شده است افرادی که بیماری پیرونی دارند در مقایسه با مردان متاهل هم‌سن خود ، تعداد نزدیکی بیشتری داشته‌اند یا از نزدیکی‌های خشنی برخوردار بوده‌اند که احتمال ضربه به آلت در آنها بیشتر بوده است.

به عبارتی ، می‌توان گفت بیماری پیرونی یک بیماری بافتی مرتبط با سن است که در بیماران با تمایلات جنسی زیاد ، اتفاق می‌افتد. ناتوانی جنسی ممكن است همراه بیماری در مردان مبتلا دیده شود كه عمدتا منشأ این ناتوانی جنسی روحی روانی است و هنوز رابطه آن به‌طور مستقیم با بیماری پیرونی تایید نشده است. بسیاری از بیماران به علت اثر روانی بیماری ، دچار اختلال در نعوظ می‌شوند. در مطالعات مختلف ، همراهی بیماری‌ پیرونی با ناتوانی جنسی در 75 تا 100 درصد موارد گزارش شده است.

چه باید کرد ؟
درمان دارویی قطعی برای بیماری پیرونی وجود ندارد. این بیماری در 50 درصد موارد ، پس از یك تا یك‌سال‌‌‌‌‌‌‌ونیم خودبه‌خود بهبود می‌یابد. در ابتدای بیماری ، تحت نظر گرفتن بیمار و حمایت‌های عاطفی از بیمار توصیه می‌شود. پزشكان از داروهایی نظیر ویتامینE و یا قرص‌های پاراآمینوبنزوییك اسید و گاهی تزریق كورتون به داخل ضایعه نیز استفاده می‌كنند كه موفقیت كمی در درمان بیماری داشته است.

اخیرا نیز از دستگاه واكیوم برای برطرف كردن انحنای آلت استفاده می‌شود. واکیوم وسیله‌ای است که جهت درمان اختلالات نعوظ مورد استفاده قرار می‌گیرد و استفاده درمانی از آنها برای مردان مبتلا به ناتوانی جنسی بی‌خطر است. به‌ندرت بیماران به روش‌های جراحی و برداشتن پلاك نیاز پیدا می‌كنند. بررسی‌های رادیولوژیك یا آزمایشگاهی در این بیماران توصیه نمی‌شود و تاثیری در روند تشخیص و یا درمان بیماری ندارد.

به‌طور خلاصه می‌توان گفت بیماری پیرونی بیماری خوش‌خیمی است و در بسیاری از مردان نیاز به درمان ندارد و لازم است به بیمار اطمینان داده شود كه برجستگی و سفتی كه در روی آلت خود احساس می‌كند یك تومور بدخیم نیست و نمی‌تواند موجب ناتوانی جنسی در وی شود. ولی در برخی از افراد درمان دارویی لازم است و تنها در گروه کوچکی شدت انحنای آلت به حدی می‌رسد که مانع نزدیکی می‌شود. در برخی موارد بیماری پیرونی را همراه با برخی بیماری‌ها گزارش کرده‌اند.

به گفته رييس مركز تحقيقات روماتولوژي زندگي نشسته، بي تحرك و كم حركت، سبب كاهش تراكم استخوان مي شود كه متأسفانه به دليل تغيير نحوه زندگي مردم طي سال هاي اخير و خارج شدن ورزش از برنامه زندگي آنان ، آمار ابتلا به پوکي استخوان به شدت در كشور روبه افزايش است.

دكتر فرهاد غريب دوست در گفتگو با سلامتيران با بيان اين خبر اظهار داشت: بر اساس يافته هاي يك پژوهش ديگر كه در مركز تحقيقات روماتولوژي به انجام رسيده، مشخص شده است كه سن شكستگي استخوان «گردن ران» به دليل پوكي استخوان در ايران به طور متوسط 10 سال كمتر از كشورهاي پيشرفته است. در كشورهاي پيشرفته، متوسط سن ابتلا به پوكي استخوان حدود 70سالگي است در حالي كه در ايران سن 55تا 60 سالگي، سن مبتلا شدن به پوكي استخوان برآورد شده است.اين فوق تخصص روماتولوژي افزود: مرگ و مير ناشي از شكستگي استخوان «گردن ران» بر اثر پوكي استخوان، برابر با سرطان سينه و حدود 2/8 درصد محاسبه شده است.وي ادامه داد: ازكار افتادگي و هزينه هاي اقتصادي تحميل شده ناشي از شكستگي استخوان بر اثر پوكي، بسيار بالا بوده و هم اكنون نيز مطالعات تكميلي به منظور برآورد ميزان شكستگي ها در كل كشور، با همكاري معاونت پيشگيري و درمان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي در حال انجام است.

دكتر غريب دوست خاطرنشان کرد: گفتني است كه يكي از مهمترين علل بروز پوكي استخوان كه به اپيدمي خاموش قرن نيز مشهور است، كمبود كلسيم است. شير يكي از منابع غني كلسيم است. مصرف روزانه 10 ليوان شير 25درصد نياز افراد بالغ به كلسيم را تأمين مي كند كه متأسفانه به دلايل مختلفي چون فقر فرهنگي اين كامل ترين غذايي كه انسان مي تواند مصرف كند، جايگاه چندان مناسبي در سبد غذايي خانواده هاي ايراني ندارد. وي تصريح کرد: افزايش سن، نوع نژاد، ساختمان بدني، يائسگي، مصرف سيگار، الكل و داروهاي خاص و نيز زمينه هاي ارثي از عوامل مستعد كننده ابتلاي افراد به پوكي استخوان است؛ ضمن آن كه تراكم استخوان خانم ها كمتر از آقايان است.
گفتني است بر اساس پژوهش هاي انجام شده از هر سه زن در سن يائسگي يك نفر به پوكي استخوان مبتلا مي شود. پوكي استخوان يك بيماري پيشرونده و شايع است كه در صورت بي توجهي به پيشگيري و درمان مناسب، مي تواند عوارض جدي براي بيمار داشته باشد.

Allergy Symptoms

Allergy symptoms can include itchy eyes, sneezing, rash, itchy skin, nasal congestion and wheezing. Some more severe symptoms of allergies include abdominal pain, cramps, vomiting, diarrhea, dizziness, and swelling that can make breathing difficult

Hives occur as a reaction to an allergen, most often a medication or food. There’s also allergic skin reactions (rashes) in the form of eczema. Allergic eczema is usually not caused by skin contact with an allergen. It’s mostly associated with allergic rhinitis (eyes and nasal contact) or asthma

Symptoms of allergic eczema include any of the following

• Itching, redness, or dry skin
• Facial rash, especially with children
• Rash around the eyes, elbows, and behind the knees, especially in older children and adults

Allergic shock, also referred to as anaphylaxis or anaphylactic shock, is a potentially life-threatening reaction that can affect a number of organs simultaneously. Allergic shock usually happens when the allergen is eaten (foods) or injected (bee stings). Possible symptoms include

• Hives or red skin discoloration
• Nasal congestion
• Throat swelling
• Stomach pain, nausea, vomiting
• Shortness of breath, wheezing
• Low blood pressure
• Shock

From Food Allergies To Seasonal Allergies

An allergy is an immune response to a substance that is not generally harmful. Results from the Third National Health and Nutrition Examination Survey in 2005 showed that more than half of all U.S. citizens (54.6 percent) test positive to one or more allergens. Allergies act up when the immune system reacts to a foreign substance entering the body

The immune system produces proteins called IgE (Immunoglobulin E) antibodies. When a person is allergic to the foreign substance, the immune system makes antibodies that identify the allergen as something harmful, even when it isn't. This triggers histamines and other substances to be released, which cause allergy symptoms

Common types of allergies include

• Cigarette Smoke Allergy
• Dust Mite Allergy
• Food Allergy
• Grass Pollen Allergy
• Hay Fever
• House Dust Allergy
• Latex Allergy
• Mold Allergy
• Pet Allergy
• Pollen Allergy
• Ragweed Allergies
• Tree Pollen Allergy

گلودرد معمولا به دنبال سرماخوردگی یا حساسیت‌ها ایجاد می‌شود. اما گاهی با وجود طی دوره درمانی برای سرماخوردگی، بازهم گلودرد به قوت خود همچنان باقی است.

در این موارد پزشکان شست وشوی گلو با آب جوشیده ی ولرم و مقداری نمک را توصیه می‌کنند.

همچنین در این گونه موارد باید از خشک شدن گلو جلوگیری کرد و مایعات گرم نظیر چای، شیر و سوپ رقیق نوشید.

هنگامی که گلوی شما درد می‌کند، روشن نگه داشتن یک دستگاه بُخور در خانه معجزه می‌کند.

البته توجه داشته باشید که فضای اتاق را خیلی گرم یا سرد نکنید.

واضح است که دود سیگار و مصرف غذا‌های پُرادویه در تحریک بیشتر گلو موثر است.

پس وقتی گلودرد دارید، نه تنها خودتان سیگار نکشید، بلکه از دیگران هم بخواهید از استعمال سیگار در فضایی که شما در آن حضور دارید خودداری کنند.

خوک ها نیز مانند انسان ها به آنفلوانزا مبتلا می شوند، اما ویروس آنفلوانزای خوکی (H1N1) مشابه ویروس آنفلوانزای انسانی نیست و در حالت عادی این ویروس باعث ابتلا انسان ها به این بیماری نمی شود، فقط در گذشته موارد بسیار کمی از ابتلا به این بیماری در افرادی که در تماس نزدیک با این حیوانات بوده اند گزارش شده است. اما جدیدا یک نوع جدید از این ویروس در اثر جهش ژنتیکی ایجاد شده است که انسان ها را مبتلا می کند و در عین حال به راحتی از انسانی به انسان دیگر سرایت می کند و به این ترتیب افرادی که هیچ گونه تماسی با این حیوانات ندارند نیز در معرض ابتلا قرار می گیرند.

علائم ابتلا به آنفلوانزای خوکی چیست؟

علائم آنفلوانزای خوکی بسیار شبیه به آنفلوانزای معمولی است و شامل تب، سرفه، گلودرد، بدن درد، سردرد، لرز و خستگی است و در بعضی افراد تهوع و استفراغ هم گزارش شده است. این بیماری ممکن است با علائم دیگری نیز همراه باشد. به یاد داشته باشید که هیچ پزشکی فقط از روی علائم بالینی قادر به تشخیص قطعی آنفلوانزای خوکی نیست و تشخیص قطعی آن فقط با انجام تست لابراتواری ممکن است.

آنفلوانزای خوکی چگونه از فردی به فرد دیگر سرایت می کند؟

ویروس آنفلوانزای خوکی دقیقا مشابه آنفلوانزای معمولی سرایت می کند. شما ممکن است از طریق تماس با فرد آلوده و یا لمس کردن سطوح و اشیایی که قبلا توسط این افراد لمس شده اند و سپس دست زدن به چشم و دهان و بینی خود به این بیماری مبتلا شوید. در یک فرد آلوده، انتشار این ویروس به محیط از یک روز قبل از شروع علائم بیماری آغاز می شود و تا یک هفته پس از ابتلا ادامه می یابد.

تا کنون چند نفر به این بیماری مبتلا شده اند؟

تعداد افراد مبتلا به این بیماری هر لحظه تغییر می کند اما طبق آخرین اطلاعات تا تاریخ ۲۸ آپریل ۲۰۰۹ تعداد ۶۴ مورد ابتلا انسان به این ویروس  فقط در ایالات متحده  آمریکا به ثبت رسیده است و در کشورهایی مانند مکزیک، اسپانیا، سویس، چین و برزیل نیز مواردی از ابتلا به این بیماری گزارش شده است. آخرین آمار ابتلا به این بیماری  را در پی نوشت های همین مطلب دنبال کنید.

آنفلوانزای خوکی چگونه درمان می شود؟

ویروس آنفلوانزای خوکی به داروهای ضد ویروس Tamiflu و Relenza حساس است و این داروها به خوبی بیماری آنفلوانزای خوکی را مهار می کنند. این داروها بهترین اثربخشی را زمانی دارند که در ۴۸ ساعت اول ابتلا به این بیماری مصرف شوند.

آیا واکسنی برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری وجود دارد؟

خیر. ویروس آنفلوانزای خوکی که انسان ها را مبتلا می کند یک گونه کاملا جدید است و تا کنون واکسنی برای آن ساخته نشده است و ساخت واکسنی برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری ممکن است چندین ماه به طول بیانجامد.

بیماری آنفلوانزای خوکی تا چه اندازه خطرناک است؟

شدت و میزان خطر این بیماری در افراد مختلف متفاوت است. به طوری که در Mexico منجر به مرگ تعدادی از مبتلایان شده، در حالی که در افرادی دیگر بدون دریافت داروی ضدویروس، بیماری خود به خود بهبود یافته است. واقعیت این است که این ویروس دائما در حال تغییر ژنتیکی است و ممکن است درآینده خطرناک تر شود و یا از خطر آن کاسته شود. دانشمندان در حال تحقیق بر روی این موضوع هستند.

چگونه می توان از ابتلا به بیماری آنفلوانزای خوکی پیشگیری کنیم؟

• دستان خود را به طور مرتب با آب و صابون بشویید، مخصوصا زمانی که عطسه یا سرفه می کنید و یا وقتی که از بیرون به خانه باز می گردید.
• از تماس نزدیک با خوک ها و یا انسان هایی که آلوده هستند بپرهیزید.
• از دست زدن به اشیا و سطوحی که ممکن است آلوده باشند،مخصوصا در اماکن عمومی بپرهیزید.(مانند میز های کافی شاپ ها و رستوران ها، دستگیره درب وسائل حمل و نقل عمومی، نرده ها و …)
• از دست زدن به دهان، بینی و چشمان خود بپرهیزید.

آنفولانزای خوکی چیست ؟
آنفولانزای خوکی یک بیماری تنفسی در خوکها است که نوعی ویروس آنفولانزا آن را ایجاد می کند و باعث ایجاد خسارات سنگین در صنایع پرورش خوک می شود شیوع آن در فصل زمستان بیشتر است و باعث ابتلای بسیاری از خوکها در این مراکز می گردد اما احتمال سرایت آن به انسان کم است و فقط پرورش دهندگان می توانند مبتلا شوند . 

پس بیماری آنفولانزای اخیر چیست ؟
آنفولانزای اخیر که به اشتباه آنرا آنفولانزای خوکی مینامند در واقع آنفولانزای نوع A نام دارد .البته این نامگذاری خیلی هم بی مسمی نیست زیرا در ساختمان ژنتیکی این ویروس که نام دیگرش H1N1 است ، 2قسمت ساختار ژنتیکی آنفولانزای خوکی است یک قسمت آنفولانزای مرغی و یک قسمت آنفولانزای انسانی است .

بنا براین به راحتی با توجه به ساختار ژنتیکی اش به راحتی از انسان به انسان منتقل شده اما چون با انفولانزای انسانی هم متفاوت است ، انسان ایمنی نسبت به آن ندارد و به راحتی انسان را مبتلا می سازد و بسیار توانایی آنرا دارد که به صورت اپیدمی در آید .

شیوع این آنفولانزا چگونه است ؟
این بیماری ابتدا در مکزیک شناسایی شد و اکنون نیز شیوعش در این کشور از همه جا بالاتر است و سپس به سرعت به طرف آمریکای شمالی رفت و به کانادا هم رسیده است . اروپا را هم بی نصیب نگذاشته و در کشورهای ایرلند ، فرانسه ، اسپانیا ، یونان ، دانمارک ، سوئد ، آلمان هم دیده شده است حتی در آن سوی دنیا یعنی در نیو زلند و استرالیا هم گزارش شده است .القصه براساس اطلاعات سازمان بهداشت جهانی فعلا حداقل در 160 کشور دنیا تا این لحظه دیده شده است .اما نکته قابل توجه این است که هم اکنون روزانه حدود نیم میلیون نفر از راه مسافرتهای هوایی در تمام سطح دنیا جابجا می شوند بنا بر این می توان حدس زد چه اتفاقی ممکن است از نظر اپیدمی بیفتد.

سازمان بهداشت جهانی ضمن اینکه اعلام کرده است هنوز نیازی به اعلام " هشدار شدید " نیست اما درجه هشدار را از 3 به 4 افزایش داده (هشدار نوع 1 خفیف ترین هشدار و نوع 6 شدیدترین هشدار) اما در عین حال اعلام کرده است چون این بیماری قربانیان خود را بیشتر از میان افراد کم سن و سال و جوان انتخاب میکند باید نگران این بیماری بود .

بیشترین قربانیان در مکزیک بین 25 تا 45سال سن دارند .

آیا واکسن دارد یا نه ؟
سازمان بهداشت جهانی اعلام کرده با توجه به اینکه هنوز ساختار ژنتیکی ویروس دقیقا شناسایی نشده است و برای ساخت واکسن ، این کار لازم است پس هنوز زمان لازم است تا این واکسن ساخته شود

خیلی راحت می شود نتیجه گرفت واکسنهایی که تاکنون ساخته شده و در بازار وجود دارد کوچکترین تاثیری در بروز بیماری ندارد و اگر در زمستان واکسن آنفولانزا را زده اید اصلا خیالتان راحت نباشد .

نشانه ها و علائم بیماری چیست ؟
مانند بسیاری از آنفولانزاها است .یعنی تب ، لرز، سر درد ، احساس سرما خوردگی ، گلودرد ، کوفتگی ، درد مفاصل را دارد .گاهی دل درد و تهوع و استفراغ همراه است . تب معمولا بالا است .سرفه ، آبریزش بینی و گرفتگی بینی وجود دارد . ممکن است اسهال وجود داشته باشد .اغلب بیماران علائم شدید ندارند و بدون کمک پزشکی بهبود می یابند

درمان چیست ؟
هیچ درمان خاصی ندارد تا زمان دستیابی به واکسن می توان از داروهای ضد آنفولانزای مرغی استفاده کرد .

راههای پیشگیری چیست ؟
شامل احتیاطهای معمول مانند زدن ماسک ، شستن دستها با آب و صابون و یا سایر شستشودهنده های استاندارد و یا ژل های تمیز کننده ، خودداری از برخورد با ذرات تنفسی افراد مبتلا به هر نوع آنفولانزای مشکوک ، روبوسی نکردن ، کمتر در اجتماعات عمومی بودن و یا رعایت اصول بهداشتی در این اجتماعات مثل اتوبوس ،مترو ،تاکسی و یا حتی آسانسور ،و شستن دستها پس از دست زدن به وسایل عمومی مثل دستگیره های در و یا هر جای دیگر .

آیا قابل تشخیص است ؟
بله با نوعی روش آزمایشی به نام PCR یا شناسایی ویروس از راه ژنوم آن قابل شناسایی است

چهار میلیون و سیصد هزار نفر در سال گذشته در جهان به اچ آی وی مبتلا شده اند که بیشترین رقم در طی یک سال بوده است. برای کاهش این روند می بایست در هر کجا که هستیم، در خانواده، مدرسه، محل کار و .... برای مبارزه با ایدز پیشگام شویم.

ایدز چیست؟
ایدز بیماری است که توسط ویروسی بنام اچ آی وی منتقل می‌شود. این ویروس به تدریج قدرت دفاعی بدن را ضعیف می‌کند بطوری که فرد به انواع عفونت ها و سرطان ها مبتلا شده، در نهایت منجر به مرگ می‌شود.

ایدز با عفونت اچ آی وی چه تفاوتی دارد؟
از زمانی که فرد به ویروس مولد ایدز (اچ آی وی) مبتلا می‌شود تا شروع بیماری ایدز ممکن است بیش از 10 سال طول بکشد. در این مدت فرد سالم بوده، می‌تواند به کار و فعالیت خود ادامه دهد. ولی احتمال انتقال ویروس به دیگران وجود دارد. ابتلا به اچ آی وی از ظاهر فرد مشخص نمی شود.

اچ آی وی چگونه وارد بدن می‌شود؟
- تماس جنسی با فرد مبتلا بدون استفاده از کاندوم؛
- استفاده مشترک از وسایل تزریق و یا سایر ابزار تیز و برنده مثل تیغ و سوزن خالکوبی؛
- انتقال خون و فرآورده های خونی آلوده؛
- از مادر مبتلا به نوزاد در طی حاملگی، زایمان و شیردهی
شایع ترین راه ابتلا به (اچ آی وی) در جهان تماس جنسی نامطمئن و در ایران، استفاده مشترک از وسایل تزریق در بین مصرف کنندگان مواد مخدر تزریقی است.

چه عواملی خطر ابتلا را در تماس جنسی بیشتر می‌کند؟
- تماس های جنسی حفاظت نشده و خارج از چارچوب ازدواج؛
- وجود یک بیماری آمیزشی درمان نشده (زخم، ترشح و یا سوز دستگاه تناسلی می‌تواند از علائم آن باشد)؛
مصرف مواد مخدر، الکل، اکستاسی (قرص X) و ... قدرت تصمیم گیری فرد را برای پرهیز از رابطه جنسی حفاظت نشده مختل می‌کند.

آیا لازم است افراد آلوده از سایرین جدا گردند؟
ویروس مولد ایدز از طریق تماس های معمولی مثل دست دادن، در آغوش کشیدن، روبوسی کردن، عطسه کردن و سرفه کردن، استفاده از توالت و حمام مشترک، استفاده از ظروف و وسایل غذاخوری مشترک، استفاده از استخر عمومی و نیش حشرات منتقل نمی شود. افراد مبتلا و بیمار نیاز به حمایت و همدلی جامعه دارند.

آنچه ما را در معرض خطر قرار می‌دهد رفتارهای پرخطر ماست، نه زندگی در کنار افراد مبتلا

گانگليون شايعترين برآمدگي کيستيک در پشت مچ دست مي باشد .

آسيب شناسي :

در مورد منشاء گانگليون نظريات مختلفي وجود دارد . برخي عقيده دارند که در حقيقت تومورهاي خوش خيم نيام وتر يا کپسول مفصلي هستند . ديواره کيست از بافت فيبرو بوده و اندوتليال پوشاننده حقيقي ندارد .

گانگليون در برخي نقاط به کپسول مفصلي يا تيام تاندون متصل بوده اما ارتباطي بين فضاي مفصل بانيام تاندون وداخل کيست وجود ندارد . کيست ممکن است يک يا چند حفره اي بوده و مايع موجود در آن شفاف و چسبنده مي باشد .

علائم باليني :

شايعترين محل گانگليون در پشت مچ مي باشد . اين ضايعه مي تواند در هر سني از دوران بزرگسالي بوجود آمده و بندرت در جلوي مچ يا در کف دست يا انگشتان نيز ايجاد مي شود معمولاً علائم چنداني  بجز تورم و گاهي ناراحتي و درد مختصر وجود ندارد .

در معاينه توده برآمده ممکن است نرم و کيستيک باشد ، اما در اکثر موارد سخت است . اين ضايعه اغلب با برجستگي استخواني اشتباه مي شود اما با معاينه دقيق ،‌ تموج آن  مشخص مي گردد .

عوارض :

گانگليون در مچ دست ظاهر ناخوشايندي داشته و ممکن است در عمق مچ و يا کف دست وجود داشته باشد و باعث وارد آمدن فشار به اعصاب دست ( اولنار و مديان ) يا شاخه هاي آنها گردد .

گرفتاري شاخه ها موجب بروز اختلال حرکتي و معمولاً حسي در نواحي مربوطه مي شود .

درمان : درمان گانگليون بي خطر بوده و در صورت عدم وجود درد يا عوارض مي توان آن را به حال خود رها کرد . گاهي وارد آوردن فشار زياد بر روي گانگليون موجب پاره شدن آن در زير پوست مي شود .

با استفاده از اين روش بي خطر مي توان تا مدتي برآمدگي را برطرف کرد ولي گانگليون مي تواند پس از يک مدت نسبتاً طولاني مجدداً ايجاد شود . يک روش ديگر جهت بهبودي موقت ، خالي نمودن کيست توسط يک سوزن ضخيم مي باشد .

درمان دائمي فقط با برداشتن کامل گانگليون ميسر است ، اما انجام اين عمل هميشه ساده نيست زيرا ديواره نازک کيست اغلب در بين تاندونها نفوذ کرده و ممکن است در حين عمل پاره شود و قطعه اي از آن باقي بماند .

بايد گانگليون را که سبب اختلال در کار عصب محيطي دست مي شود هر چه سريعتر با عمل جراحي در آورد .

 

آناتومی:
استخوان های مفصل زانو شامل استخوان ران-درشت نی و کشکک زانو است.
سطوح مفصلی استخوان ران-درشت نی و کشکک زانو با یک پوشش غضروفی ضخیم چند میلیمتری پوشیده است که باعث فشار بیش از حد براین سطوح مفصلی می شود.
مینیسک یک دیسک غضروفی هلالی شکل است که در قسمت داخل و خارج مفصل زانو وجود دارد .مفصل زانو توسط یک کپسول مفصلی حمایت می شود که خود این کپسول توسط رباط های داخلی و خارجی طرفی زانو حمایت می شود.
مینیسک داخلی به رباط داخلی طرفی زانو می چسبد در حالیکه مینیسک خارجی به لیگامان خارجی طرفی نمی چسبد.

علت اختلال:
این ضایعه اغلب وقتی بوجود می اید که زانو همزمان با چرخش تحت کشش هم قرار بگیرد و غضروف مینیسک بین استخوان زانو و درشت نی تحت فشار قرار می گیرد.
مینیسک داخلی بیشتر از مینیسک خارجی اسیب می بیند.اسیب مینیسک در بچه ها بسیار نادر است.

علائم اختلال:
درد در طول مفصل زمانیکه روی مفصل فشار وارد بیاید یا مفصل زانو بچرخد ایجاد می شود.وقتی حرکت خاصی انجام شود درد ناگهانی ایجاد می شود و التهاب زانو می تواند اضافه شود.
در بعضی موارد زانو قفل می کند که ناشی از تحت فشار قرار گرفتن مینیسک و متلاشی شدن ان است.
در بعضی موارد یک منطقه حساس ناشی از بیرون زدگی مایع در مفصل می تواند حس شود(کیست مینیسک)ناراحتی طول کشیده به کاهش حرکات عضله رانی منجر می شود.

درمان موارد حاد:
درمان باید بلافاصله بعد از اتفاق شروع شود. هدف از درمان فوری این است که از جراحات بیشتر پیشگیری شود و تا جایی که ممکن است خونریزی مهار شود.
درمان موثر باعث کاهش خونریزی- کاهش بافت ناشی از جوش خوردن زخم و کاهش عوارض میشود که میتواند این مشکلات دوره باز توانی یا ناتوانی را طولانی کند.
درمان را تحت عنوان اصول Rice دنبال می کنیم (همراه تصویر):
استراحت و فعالیت ورزشی فورا متوقف شودR=rest
هر چه سریعتر باید یخ در ناحیه اسیب دیده قرار بگیردI=ice
سرمای یخ باعث انقباض عروق خونی و توقف خونریزی می شود. در چنین شرایطی اسپری سرما ساز موثر نیست.
یخ نباید مستقیما با پوست تماس داشته باشد و باید با یک لایه نازک مثلا باند کشی پوشانده شود.
درمان با یخ باید به مدت 20دقیقه در عرض 3 ساعت اول اسیب انجام شود.
در صورت امکان درمان باید شامل موارد زیر باشد:
  :C بایستی یک باند فشاری البته نه انقدر محکم که مانع  جریان خون شود  بسته شود.
بانداژ فشاری باید در طول شب برداشته شود ولی مجددا صبح ها تا زمانی که ورم کاهش یابد بایستی انجام شود.
برای افزایش اثر باند فشاری بهتر است از یک تکه پشم یا نمد به اندازه تقریبا یک سانتی متر ضخامت در زیر باند که درست و مستقیم در بالای محل خونریزی قرار داده میشود استفاده کرد.
E  :  تا جایی که ممکن است محل اسیب دیده بالاتر از سطح قلب قرار گیرد در این حالت باید خونریزی متوقف شود تا مادامیکه ورم وجود دارد باید این بالا گرفتن عضو اجرا شود.
باز توانی را می توان48-24ساعت بعد از رخداد اسیب شروع کرد.

معاینه:
اگر اسیب مفصل زانو مورد تردید باشد باید معاینه پزشکی انجام شود.یک معاینه بالینی طبیعی کافی نیست.پزشک تست های گوناگون زانو(تست مینیسک)انجام می دهد.

هر چند که در طی چرخاندن زانوحساسیت و درد ناکی زانو معمولا افزایش می یابد.ارتروس کپی – اسکن MR یا سونو برای تشخیص اغلب ضروری است .

تشخیص :

برای رسیدن به تشخیص توجه به علائم بالینی بسیار حائز اهمیت است . پزشکان  پس از شک به پارگی منیسک برای اثبات تشخیص از آرتروگرافی ( ماده حاجب را به داخل مفصل تزریق نموده سپس با اشعه X عکس می گیرند ) و آرتروسکوپی ( با یک آندوسکوپ مخصوص داخل مفصل را می بیند ) استفاده می کنند .

  پزشک تست مک موری را انجام خواهد داد.برای این تست ،شما به پشت می خوابید در حالیکه پاشنه پای صدمه دیده همراه ساق پای شما خم می باشد.فشار توسط دست پزشک به قسمت خارجی پا اعمال می شود،ودر حالیکه پا به سمت داخل می چرخدساق راست میگردد(چرخش داخلی). درد یا تیک روی قسمت داخلی مفصل به معنی پارگی منیسک داخلی(مدیال) پا می باشد.

  برای تست  فشاری آپلی،پزشک  شما را به پشت در حالیکه زانو ۹۰ درجه خم شده ،می خواباند. پای شما را با دو دستش می گیرد و آنرا به خارج می چرخاند(چرخش خارجی)،در حالیکه نیرویی رو به پایین به پاها اعمال می شود.زانو و ران پزشک برای نگه داشتن پاهای شما بکار می رود.درد در قسمت داخلی مفصل ممکن است دلیل بر پارگی منیسک داخلی (مدیال)باشد.

  تست بالوتمان برای افیوژن مفصلی (مایع مفصلی بیش از حد) در پارگیهای منیسک  مثبت می شود،که دلیل بر تورم ناشی از تجمع مایع اطراف مفصل است.

درمان:
در موارد مشکوک درمان شامل تسکین درد و نوتوانی است .اگر ناراحتی کم کم از بین نرفت و اگر مواردی از قفل شدگی زانو و یا ضایعه واضح مینیسک وجود داشت (مثلا تویط سونو مشخص شده است)جراحی باید مد نظر باشد.
تحت جراحی سعی می شود که تکه های پاره شده مینیسک اره شود.(که در این حالت به دوره ی نوتوانی طولانیتری نیاز خواهند داشت ولی احتمالا در طولانی مدت خطر تحلیل غضروف زانو کاهش می یابد)

تکه های پاره شده مینیسک معمولا خارج می شود ولی در موارد نادری کل مینیسک خارج می شود.

در موارد بدون عارضه می تواند به سطح فعالیت ورزشی قبل خود در طی یک ماه بر گردد.

نوتوانی نباید باعث درد و التهاب در زانو شود .

عوارض:

اگر بهبودی کافی ایجاد نشد قبل از جراحی باید از تشخیص مطمئن شد.معاینات تکمیلی شامل :عکس برداری با اشعه ایکسو سونو گرافی و اسکنMR باید انجام شود.

در موارد خاصی مشکل زیر باید مورد توجه باشد:
_صدمه غضروفی.
_پارگی رباط داخلی-طرفی زانو.
_پارگی رباط خارجی –طرفی زانو.
_پارگی رباط صلیبی-قدامی.
_پارگی رباط صلیبی خلفی.
_از هم گسیختگی غشای استخوانی .
_التهاب زرد پی.
_تجمع مایع در مفصل.
_التهاب کیسه بورس.
_بیماری تحلیل برنده غضروف.
_التهاب چین مخاطی.
به دنبال یک ارتروس کپی مشکلاتی مانند تجمع مایع در مفصل یا عفونت زخم یا مفصل زانو ممکن ایت بوجود اید که نیاز به مداخله فوری پزشکی دارد .
از انجام دادن حرکات شدید ، ناگهانی و غیر معمول زانو خودداری کنید
 از انجام دادن حرکات شدید ، ناگهانی و غیر معمول زانو خودداری کنید . افراد مسن ( به ویژه مبتلا به آرتروز زانو ) باید از نشستن در وضعیت هایی که نیاز به خم کردن زانو دارد، نظیر چهارزانو و دو زانو نشستن ، خودداری کنند . به این افراد توصیه می شود حتی الامکان روی زانو ننشینند و برای نشستن از مبل یا صندلی راحتی استفاده کنند .

افراد مبتلا به این درد ، باید هنگام بلند شدن از صندلی ، ابتدا دست های خود را روی دسته های صندلی قرار دهند و خود را کمی به سمت جلو بکشند ، بعد با فشار دست ها از روی صندلی بلند شوند. روزانه حداقل 30 دقیقه پیاده روی کنند . حتی الامکان کمتر از پلکان بالا و پایین روند ، اما در صورت نیاز به ویژه زمانی که درد زانو شدت پیدا کرده از پهلو ، از پله ها پایین یا بالا بروند . استفاده از سطوح شیب دار به جای پلکان به همه افراد به ویژه مبتلایان به درد زانو توصیه می شود .

در مواردی که آرتروز بسیار پیشرفت کرده است، بیماران مبتلا باید پشت میز نماز بخوانند . به این ترتیب که هنگام سجده ، روی صندلی بنشینند و پیشانی خود را روی میزی که مهر روی آن است قرار دهند .

ممکن است تغییر ناگهانی نوع فعالیت های روزمره ، به زانو آسیب برساند . لذا بهتر است، این تغییرات یکباره صورت نگیرد .

همواره باید از کفشهای خوب و با اندازه مناسب استفاده کرد . از پوشیدن کفش ها ، صندل ها و دمپایی هایی که کف لغزنده دارند ، خودداری شود . همچنین از پوشیدن کفشهای سفت و خشک اجتناب شود . این کفش ها ، مانع انجام حرکات طبیعی مچ پا می شوند و زانوها را در معرض فشار ثانویه و شدید قرار می دهند .

 زندگی با زانوهای دردمند و لرزان

سرطان تیروئید

بدن انسان همانند بدن دیگر جانوران واجد دستگاه درون‌ریز است. دستگاه درون‌ریز، که به‌طور عمده از غدد تشکیل شده است، وظیفه‌ی ترشح هورمون‌ها را برعهده دارد. هورمون‌ها موادی هستند که در کنار واسط‌های شیمیایی دستگاه عصبی، بر سلول‌ها و اندام‌های مختلف بدن اثر می‌کنند و آن‌ها را تحریک به انجام کاری یا از انجام دادن کاری جلوگیری می‌کنند.

یکی از اعضای این دستگاه غده‌ی تیروئید (Thyroid) یا غده‌ی سپری یا پروانه‌ای است. غده‌ی تیروئید بلافاصله زیر حنجره در دو طرف و جلوی نای واقع شده است. این غده در افراد بالغ به‌طور طبیعی ۱۵ تا ۲۰ گرم وزن دارد. این غده از حجره‌های (فولیکول) متعدد تشکیل شده است.
مهم‌ترین وظیفه‌ی این غده ترشح دو هورمون به نام‌های «تیروکسین» یا T4 و «تری‌یدوتیرونین» یا T3 است. هردوی این هورمون‌ها تأثیر عمیقی بر روی سوخت و ساز بدن دارند. فقدان کامل ترشح تیروئید معمولاً موجب می‌شود که میزان سوخت و ساز پایه بین ۴۰ تا ۵۰ درصد به زیر حد طبیعی کاهش یابد.

غده‌‌‌ی تیروئید که بخشی از آن سرطانی شده است.
ترشح فوق‌العاده زیاد تیروئید نیز میزان سوخت و ساز پایه را بین ۶۰ تا ۱۰۰ درصد بالاتر از حد طبیعی افزایش می‌دهد. تیروئید همچنین هورمون «کلسی‌تونین» ترشح می‌کند که یک هورمون مهم در متابولیسم کلسیم است. ترشح تیروئید به‌طور عمده به‌وسیله‌ی هورمون محرک تیروئید یا TSH مترشحه از بخش قدامی غده‌ی هیپوفیز کنترل می‌شود.

این عضو حیاتی بیماری‌ها و ناراحتی‌های متعددی همچون پرکاری و کم کاری دارد که به دلیل درصد بالای مبتلایان، شناخته شده هستند. اما در این مبحث قصد بررسی بیماری دیگر این عضو سیستم درون‌ریز را داریم که با سرعت سرسام‌آور در حال گسترش است؛ سرطان تیروئید.
سرطان تیروئید (Thyroid Carcinoma) یا (Thyroid Cancer) در حدود یک درصد سرطا‌ن‌های کشف شده در افراد را تشکیل داده است و در ایالات متحده بیش از ۲۳ هزار مورد در هر سال تشخیص داده می‌شود. 

البته میزان سرطان‌های بدخیم تیروئید در ایالات متحده کم‌تر از تومورهای خوش‌خیم آن است. در سال ۱۹۹۸ بالغ بر ۱۲۰۰ نفر در این کشور جان خود را بر اثر سرطان تیروئید از دست دادند.

میزان بدخیمی این سرطان در بانوان بیش از سه برابر مردان است که این امر احتمالا مربوط به ایجاد و ازدیاد گیرنده‌های هورمون استروژن در این غده هنگام سیر به سمت سرطانی شدن است. میزان بروز این بیماری در دهه‌های سوم و چهارم زندگی به حداکثر خواهد رسید.
اکثر موارد سرطان تیروئید در افراد بالغ دیده می‌شود، اما برخی اشکال آن نیز در کودکان شیوع دارد. این بیماری در افراد زیر ۴۵ سال معمولا کشنده نیست.

غده‌ی تیروئید سرطانی پس از عمل تیروئیداکتومی کامل.

انواع سرطان تیروئید

سرطان تیروئید بر چهار نوع اصلی است:

سرطان پاپیلر (Papillary) که ۷۵ تا ۸۵ درصد موارد سرطان‌های تیروئید را تشکیل می‌دهد. این نوع سرطان در تمامی سنین رخ می‌دهد و مسئول اکثریت موارد سرطان‌های تیروئید همراه با سابقه‌ی تماس قبلی با پرتوهای یونیزان است. دست‌اندازی به یک گره لنفاوی گردنی دیده می‌شود و در تعداد کمی از بیماران معمولاً دست‌اندازی از طریق خون به ریه‌ها در زمان تشخیص وجود دارد. رشد این نوع سرطان آهسته بوده و میزان بقای ۱۰ ساله آن به بیش از ۹۵ درصد می‌رسد.

سرطان فولیکولر (Follicular) 10 تا ۲۰ درصد موارد را تشکیل می‌دهد. این سرطان اغلب در سنین بالاتری نسبت به نوع اول ایجاد می‌شود. اوج بروز در سنین میان‌سالی است. میزان بروز این بیماری در مناطقی که با فقر ید مواجه هستند بیشتر است. برخلاف نوع اول، تمایل به دست‌اندازی به گره‌های لنفاوی ناحیه‌ای کم‌تر است، اما تمایل به دست‌اندازی به ریه، استخوان‌ها و کبد از طریق خون بیشتر است.

سرطان مدولار (Medullar) تنها پنج درصد موارد را شامل می‌شود. سلول‌های این نوع سرطان هورمون کلسی‌تونین ترشح کرده که اندازه‌گیری آن نقش مهمی در تشخیص و پیگیری ضایعه پس از عمل جراحی دارد. این نوع سرطان در ۸۰ درصد موارد به‌صورت تک‌گیر و در 20 درصد موارد به‌صورت خانوادگی بروز می‌یابد. این بیماری اغلب در دهه‌های پنجم تا ششم عمر خود را نشان می‌دهد.

سرطان آناپلاستیک (Anaplastic) کم‌تر از پنج درصد موارد را دربر می‌گیرد و مهاجم‌ترین نوع آن محسوب می‌شود. تقریبا تمامی افراد مبتلا جان خود را از دست می‌دهند. مبتلایان مسن‌تر از مبتلایان به سه نوع دیگر هستند. بیماران سابقه‌ی گواتر (بزرگ شدگی تیروئید) چند گرهی و تومور تیروئیدی دارند. دست‌اندازی به مناطق دور دست شایع بوده و رشد با وجود درمان کاملا افسار گسیخته است. اغلب مرگ و میرها در طی کم‌تر از یک سال و به دلیل رشد موضعی و نارسایی ساختمان‌های حیاتی موجود در گردن رخ می‌دهد.

غده‌ی تیروئید از کیسه‌ها یا حجره‌ها یا فولیکول‌ها تشکیل شده است

مراحل سرطان تیروئید

همانند دیگر سرطان‌ها و برحسب سیستم TNM مرحله‌بندی می‌شود که به پنج مرحله‌ی اصلی قابل تفسیر است:
مرحله‌ی صفر یا T0: هیچ اثری از تومور اولیه دیده نمی‌شود.
مرحله‌ی یک یا T1: تومور در حدود یک سانتیمتر یا کوچک‌تر است و در تیروئید محدود است.

مرحله‌ی دو یا T2: تومور بین یک تا چهار سانتیمتر است، اما هنوز محدود به بافت تیروئید است.

مرحله‌ی سه یا T3: تومور بزرگ‌تر از چهار سانتیمتر و محدود به به بافت تیروئید است.

مرحله‌ی چهار یا T4: تومور با هر اندازه‌ای (معمولا بزرگ‌تر از چهار سانتیمتر) به بافت‌ها و غدد لنفاوی اطراف و دور، دست‌اندازی کرده است.
عوامل ایجاد کننده‌ی سرطان 

عوامل به دو دسته‌ی عمده تقسیم می‌شوند: 

عوامل ژنتیکی: عوامل ژنتیکی هم در انواع خانوادگی و هم انواع غیر خانوادگی (تک گیر) سرطان تیروئید نقش دارند. سرطان‌های خانوادگی از نوع مدولار مسئول بیشتر موارد ارثی هستند، در حالی که سرطان‌های پاپیلر و فولیکولر خانوادگی بسیار نادر هستند. ژن‌های مجزا و متفاوتی در این سرطان دخیل هستند.
عوامل محیطی: مواجهه با پرتوهای یونیزان خصوصا در دو دهه‌ی اول زندگی یکی از مهم‌ترین عواملی است که شخص را مستعد سرطان تیروئید می‌کند. در گذشته از پرتو درمانی آزادانه برای درمان بعضی ضایعات سروگردن شیرخواران و کودکان مانند بزرگی لوزه‌ها، آکنه و کچلی استفاده می‌شد.
در نه درصد افرادی که چنین درمانی در کودکی دریافت کرده‌اند، چند دهه بعد بدخیمی‌های بعدی تیروئید ایجاد می‌شود. بروز سرطان تیروئید در بین بازماندگان بمباران‌های اتمی ژاپن و نیز کسانی که در جریان انفجار چرنوبیل در معرض تشعشع قرار گرفته‌اند، بیشتر است.
به نظر می‌رسد بیماری‌های مزمن تیروئید چون گواتر چند گرهی طولانی مدت نیز در بعضی موارد عامل مستعد کننده بوده است به همین علت در مناطق دچار گواتر ناشی از کمبود ید، شیوع سرطان تیروئید (از نوع فولیکولار) بالاتر است.
علایم

اگر علایمی دیده شود بدین شرح هستند:
توده‌ی معمولا بدون درد در گردن
خشونت صدا
بزرگ‌شدگی عقده‌های لنفی
درد در قسمت جلوی گردن (در مراحل پیشرفته)
سرفه (گاهی همراه با خون)
سختی بلع
پرکاری تیروئید (به‌صورت غیر معمول)
علایم دست‌اندازی شامل نارسایی ریوی و کبدی و همچنین کم‌خونی و شکستگی ناشی از دست‌اندازی به استخوان‌ها

در معرض عکسبرداری و تشعشع بودن در دوران کودکی خطر ابتلا به سرطان تیروئید در آینده را افزایش می‌دهد.

تشخیص و درمان

برای امر تشخیص از روش‌های زیر استفاده می‌شود:

معاینه‌ی بالینی: پزشک با معاینه‌ی بالینی غده‌ی تیروئید و با تشخیص ندول‌ها و غدد احتمالی می‌تواند به وجود این سرطان شک کند. قوام ندول‌ها از نرم تا سخت متغییر است.

نمونه‌برداری:

به روش مکش توسط سوزن (FNAB) انجام می‌گیرد که مهم‌ترین روش و ساده‌ترین راه برای تشخیص سلول‌های سرطانی در تیروئید است.
اندازه‌گیری هورمون‌ها: اندازه‌گیری هورمون‌های TSH، کلسی‌تونین، T3 و T4 سرم خون در امر تشخیص بسیار کمک می‌کند.
تصویربرداری: انواع روش‌های تصویربرداری چون سونوگرافی، اسکن ید رادیواکتیو، سی‌تی‌اسکن و لارنگوسکوپی (برای بررسی تغییرات در طناب‌های صوتی) به تشخیص این سرطان بسیار کمک می‌کنند.

در بحث درمان می‌توان به این راه‌ها اشاره کرد:

جراحی: یک راه موثر همانند دیگر سرطان‌هاست که در این مقطع به آن تیروئیداکتومی (Thyroidectomy) می‌گویند. این عمل می‌تواند منجر به برداشته‌ شدن قسمت سرطانی شده یا کل تیروئید (تیروئیداکتومی کامل) شود. پس از تیروئیداکتومی کامل، افراد به کمبود هورمون‌های تیروئیدی دچار می‌شوند که با تجویز دارویی این هورمون‌ها از این کمبود جلوگیری می‌شود.

مراقبت از گردن: بدین معنی که محل غده‌ی تیروئید و یا غدد لنفی برای یافتن غده و ضایعه بررسی شود. از سونوگرافی و عکسبرداری هم در این امر می‌توان کمک گرفت.

شیمی درمانی: مانند سایر سرطان‌ها می‌توان پس از عمل جراحی از شیمی درمانی استفاده کرد. باید توجه داشت که در این نوع سرطان به همراه شیمی درمانی از پرتو درمانی و به عنوان درمان مکمل استفاده نمی‌کنند (مگر در موارد خاص) زیرا پرتوها همان‌طور که گفته شد اثر سرطانزایی بر تیروئید دارند.

پیشگیری

متأسفانه بیشتر افرادی که دچار این بیماری می‌شوند، هیچ گونه علائمی تا مرحله‌ی پیشرفته ندارند و از این رو پیشگیری در اکثر مواقع ممکن نیست، اما می‌توان از قرار گرفتن در معرض مواد سرطان‌زا مانند پرتوهای یونیزان به‌خصوص برای کودکان تا حد زیادی جلوگیری کرد.
با توجه به در دسترس بودن آزمایش‌های ژنتیک برای تشخیص سرطان‌های خانوادگی می‌توان تا حدودی به پیشگیری از این نوع سرطان‌های تیروئید امیدوار بود.

 ترومبوز ورید عمقی    

شرح بیماری
ترومبوز ورید عمقی‌ عبارت‌ است‌ از بیماری‌ که‌ طی‌ آن‌ یک‌ لخته‌ خون‌ که‌ در یک‌ ورید تشکیل‌ می‌شود و ممکن‌ است‌ باعث‌ انسداد نسبی‌ یا کامل‌ جریان‌ خون‌ شود یا رها شده‌ و به‌ ریه‌ برود. این‌ حالت‌ متفاوت‌ از لخته‌های‌ موجود در وریدهای‌ سطحی‌ است‌ که‌ در آن‌ به‌ ندرت‌ لخته‌ها رها می‌شوند. معمولاً ساق‌ یا پایین‌ شکم‌ را درگیر می‌کند ولی‌ گاهی‌ سایر وریدهای‌ بدن‌ را مبتلا می‌کند. در افراد بالای‌ 60 سال‌ شایع‌تر است‌.

علایم‌ شایع‌
گاهی‌ بدون‌ علامت‌
تورم‌ و درد در ناحیه‌ای‌ که‌ توسط‌ ورید تخلیه‌ می‌شود (معمولاً مچ‌ پا، ساق‌ یا ران ‌). تورم‌ در اندام‌ تحتانی‌ هر چیزی‌ در زیر لخته‌ را شامل‌ می‌شود و به‌ انگشتان‌ پا گسترش‌ می‌یابد.
حساسیت‌ به‌ لمس‌ و قرمزی‌ نواحی‌ آسیب‌دیده‌
ناراحتی‌ یا درد در راه‌ رفتن‌. ناراحتی‌ با استراحت‌ بهبود نمی‌یابد.
درد هنگام‌ بلندکردن‌ اندام‌ تحتانی‌ و خم‌ کردن‌ پا (گاهی‌ اوقات‌)
تب‌ (گاهی‌ اوقات‌)
افزایش‌ ضربان‌ قلب‌ (گاهی‌ اوقات‌)

علل‌
تجمع‌ خون‌ در ورید که‌ مکانیسم‌های‌ لخته‌کننده‌ خون‌ را بر می‌انگیزد. تجمع‌ ممکن‌ است‌ پس‌ از استراحت‌ طولانی‌ در بستر به‌ دنبال‌ جراحی‌ یا در اثر بیماری‌ ناتوان‌کننده‌ مثل‌ حمله‌ قلبی‌، سکته‌ مغزی‌ یا شکستگی‌ استخوان‌ رخ‌ دهد.

عوامل تشدید کننده بیماری
افراد بالای‌ 60 سال‌
چاقی‌
استفاده‌ از استروژن‌ موجود در قرص‌های‌ ضد بارداری‌ خوراکی‌ یا برای‌ جایگزینی‌ پس‌ از یائسگی‌. این‌ امر به‌ ویژه‌ در صورت‌ استفاده‌ از استروژن‌ همراه‌ با سیگار کشیدن‌ خطرناک‌ است‌.
جراحی‌، سانحه‌
بارداری‌
سرطان‌
اختلالاتی‌ چون‌ نارسایی‌ قلبی‌، سکته مغزی و پلی‌سیتمی‌ (افزایش‌ غلظت‌ خون‌)

پیشگیری‌
در طول‌ بیماری‌ها از استراحت‌ طولانی‌ در بستر خودداری‌ کنید. پس‌ از هرگونه‌ اقدام‌ جراحی‌ یا در طی‌ هرگونه‌ بیماری‌ زمین‌گیرکننده‌ هرچه‌ زودتر حرکت‌دادن‌ اندام‌های‌ تحتانی‌ را شروع‌ کنید.
در مسافرت‌های‌ طولانی‌ یا اتومبیل‌ یا هواپیما، حداقل‌ هر 2-1 ساعت‌، پاهای‌ خود را حرکت‌ دهید.
به‌ ویژه‌ در صورت‌ مصرف‌ استروژن‌، سیگار را ترک‌ کنید.

عواقب‌ مورد انتظار
اگر بتوان‌ از آمبولی‌ ریوی‌ اجتناب‌ کرد، معمولاً با درمان‌ ضد انعقاد قابل‌علاج‌ می‌گردد.

عوارض‌ احتمالی‌
آمبولی‌ ریه‌ که‌ طی‌ آن‌ لخته‌ رها می‌شود و به‌ ریه‌ می‌رود. جریان‌ خون‌ ریه‌ مسدود شده‌، باعث‌ مرگ‌ بافت‌ ریه‌ آسیب‌ دیده‌ می‌گردد. تعداد قابل‌ ملاحظه‌ای‌ از بیماران‌ دچار آمبولی‌ ریه‌، به‌ خاطر بیماری‌ می‌میرند.

درمان‌

اصول‌ کلی‌
آزمون‌های‌ تشخیصی‌ می‌توانند شامل‌ ونوگرافی‌ ( رادیوگرافی‌ وریدها)، سونوگرافی‌ و پلتیسموگرافی‌ (میزان‌ خونی‌ را که‌ از اندام‌ عبور می‌کند، اندازه‌ می‌گیرد) باشند.
اگر لخته‌ها کوچک‌، محدود به‌ ساق‌ بوده‌ و بیمار توانایی‌ حرکت‌ داشته‌ باشد، درمانی‌ لازم‌ نیست‌. لخته‌ها غالباً خود به‌ خود رها می‌شوند.
برای‌ اکثر بیماران‌ بستری‌ شدن‌ به‌ خاطر تزریق‌ ضد انعقادها و مشاهده‌ عوارض‌ لازم‌ است‌.
در بیماران‌ خاص‌، اقدام‌ جراحی‌ برای‌ کار گذاشتن‌ یک‌ دستگاه‌ غربال‌ («چتر») در ورید اجوف‌ تحتانی‌ (ورید اصلی‌ که‌ به‌ ریه‌ها وارد می‌شود) برای‌ به‌ دام‌ انداختن‌ لخته‌ها قبل‌ از رسیدن‌ به‌ ریه‌ها

داروها
ضد انعقاد داخل‌ وریدی‌ برای‌ پیشگیری‌ از گسترش‌ لخته‌ها
ممکن‌ است‌ داروهای‌ حل‌کننده‌ لخته‌ تجویز شوند که‌ به‌طور فعال‌، لخته‌ها را حل‌ می‌کنند.
برای‌ به‌ حداقل‌ رساندن‌ خطر آمبولی‌ ریه‌، آزمون‌های‌ خونی‌ برای‌ پایش‌ غلظت‌ ضد انعقاد، اجباری‌ است‌. ضد انعقادهای‌ خوراکی‌ ممکن‌ است‌ به‌ مدت‌ 6 ماه‌ یا بیشتر لازم‌ باشند.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
استراحت‌ در بستر تا رفع‌ تمام‌ علایم‌ التهاب‌. در هنگام‌ استراحت‌، حرکت‌ دادن‌ عضلات‌ پا، خم‌کردن‌ مچ‌ پا و تکان‌ دادن‌ انگشتان‌ پا را تبدیل‌ به‌ عادت‌ خود کنید.
از جوراب‌های‌ کشی‌ مناسب‌ یا بانداژهای‌ کشی‌ استفاده‌ کنید ولی‌ از بند جوراب‌ یا جوراب‌ کشباف‌ بلند استفاده‌ نکنید.
در هنگام‌ نشستن‌ به‌ مدت‌طولانی‌ پاها را بالاتر از باسن‌ قرار دهید.
پاها را از بستر بلند کنید.
رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ ندارد. درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ ترومبوز ورید عمقی‌ را داشته‌ باشید.
اگر موارد زیر در طول‌ درمان‌ رخ‌ دهند:
خونریزی‌ غیرمنتظره‌ از هر مکان‌
درد قفسه‌ سینه‌
سرفه‌ خونی‌
تنگی‌ نفس‌
تداوم‌ یا افزایش‌ تورم‌ و درد علی‌رغم‌ درمان‌
اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ تولید کنند.

این انگل می‌تواند برای سالها در میزبان ساکن شود و لزوماً موجب بیماری نمی‌شود؛ در حقیقت هرچه بیماری در فرد کمتر باشد، تعداد بیشتری کرم در جریان خون وی وجود خواهد داشت.

انگل در غدد لنفاوی بدن فرد آلوده ساکن شده و موجب تورم و بدشکلی و رشد ناجور اندامها و دستگاه تناسلی می‌شود. اگرچه درمانهای موجود موثر هستند اما به دوره‌های درمانی طولانی نیاز است و پذیرش داروها توسط بیمار کم است که این موجب کاهش اثربخشی آنها می‌شود.

این داروها سمی بوده و عوارض جانبی زیادی دارند و به علاوه مواردی از مقاومت دارویی گزارش شده است. همه اینها دلایلی برای نیاز به درمان‌های جدید است.

يك سوم از افراد مبتلا به بیماری در هندوستان زندگی می کنند , يك سوم آنها در آفريقا و بقيه افراد در شرق و جنوب شرق آسيا و امريكاي جنوبی و اقيانوس آرام زندگی می کنند . خوشبختانه این بیماری در ایران ، افغانستان ، تاجیکستان ترکمنستان ، ازبکستان ، آذربایجان ، عراق ، قزاقستان و کشورهای اروپایی مشاهده نشده است . البته مردم کشورهای پاکستان و کلیه کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس ( کشورهای عربی ) در معرض خطر قرار دارند .

بیش از یک ميليارد نفر در مناطق استوايى  در خطر filariasis قرار  دارند . در کشورهای در معرض خطر ۱۰-۵۰ درصد از مردان و تا ۱۰ درصد از زنان ممکن است در معرض خطر قرار داشته باشند .

در واقع, بسياري از مردم از ظاهر این افراد فکر می کنند که آنها از سرطان دارند . مطالعات نشان می دهد  كه قربانيان , به ظاهر سالم نیز , از نظر آسیب شناسی در معرض  خسارت  جبران ناپذیر کلیوی قرار دارند .

این بیماری در درجه اول بيماري افراد فقير است. در سال‌هاي اخير ,filariasis بيشتر در مناطق و محلات فقر , به ويژه در آفريقا و هند گسترش یافته  است . این بیماری باعث از کار افتادن و ناتوانی بیماران می گردد .

فیلاریازیس بار سنگين اقتصادی بر دوش جامعه تحمیل می کند است به ويژه در فرم شديد بيماري , که به حالت مزمن تبدیل شده باشد . هنگامی که بیماری آلت تناسلی مردان را مبتلا کند خسارت شديد بدني به ویژه سياه‌نمايي  اجتماعي دارد . براي زنان  شرمساري  همراه با تابوهای اجتماعی ارمغان بیماری است .